Κοινοποιησεις

.
Χορτασμένοι
και γεμάτοι αμφιβολίες
κινήσαμε
καθώς έπεφτε η νύχτα.
Δεν μας πήρε πολύ
να σιγουρευτούμε
πιστεύοντας στο ένστικτό μας.
Έπρεπε να γίνει απόψε.

Κρεμαστά  φώτα  μικρών σπιτιών,
με  κάμαρες κρυφές
που όλοι μοιράζονται,
φανερώνουν μια ξεχασμένη πλευρά .
Μας προσγειώνουν
με ανακούφιση
στο πριν, το μετά και το τώρα.

Μεσοτοιχίες  στέλνουν
αναστεναγμούς στα
έγκατα της γης,
κούφιας και ακανόνιστης.
Σκιές παράλληλες,
ενός αθέατου μικρού θεατρικού,
πάλλονται
στο ρυθμό τους.

Προσπερνάμε
αναγνωρίζοντας, διαλογιζόμενοι,
αξίες πανάρχαιες.

Παρκάρουμε σε μπάρες
έτοιμες να αρπάξουν φωτιά,
λουσμένες στο ίδιο τους
το οινόπνευμα.

Κανόνες,
γραμμένοι συνθηματικά
σε τοίχους νωπούς
και ραγισμένους,
θυμίζουν τουαλέτες απόγνωσης
σε στρατώνες
που ανθίζουν τα πτώματα .

Κανόνες υγιούς διαστροφής.
Τσιγάρα σβησμένα σε
βιταμίνη c.
Πρόσωπα χαρούμενα
με δόντια σαπισμένα.

Τραβηχτήκαμε
να γλυτώσουμε τις φλόγες,
μα πέσαμε σε μπόρα
που μας τσάκισε.

Γόνοι παρανόμων
και αθώοι ληστές
θα χρεωθούν την κατάντια μας,
θα φτύσουμε τα τελευταία πειστήρια
της παρουσίας μας
και θα σιγήσουμε επιστρέφοντας.

Τους τοίχους που μας γέννησαν
θα χαιρετίζαμε,
μα τους κατάπιε κι αυτούς η βροχή.