Κοινοποιησεις

 

Θα ‘λεγε κανείς πως οι δρόμοι γλυκά ρέουν προς τη  νύχτα.
Τα φώτα δεν είναι τόσο ζωντανά για να καταφέρουν ν’ αποκαλύψουν
το μυστικό,
το μυστικό που οι άνθρωποι που πηγαινοέρχονται γνωρίζουν,
γιατί άπαντες βρίσκονται εντός του
και δεν θα κέρδιζες τίποτα σπάζοντας το σε χίλια κομμάτια
εάν, αντιθέτως, είναι τόσο απολαυστικό  να το κρατάς κρυφό
και να το μοιράζεσαι μόνο με το εκλεκτό πρόσωπο.

Εάν ο καθείς έλεγε σε μια δεδομένη στιγμή,
σε μια μόνο λέξη, αυτό που σκέφτεται,
τα  πέντε γράμματα του «ΠΟΘΟΥ» θα σχημάτιζαν μια τεράστια ουλή,
έναν αστερισμό  πιο παλιό και πιο ζωντανό  από τους υπόλοιπους.
Κι αυτός ο αστερισμός θα ήταν σαν φλεγόμενη συνεύρεση
στο βαθύ σώμα  της νύχτας,
ή, καλύτερα, σαν τα Δίδυμα που για πρώτη φορά στη
ζωή τους
κοιτιούνται κατάματα και αγκαλιάζονται για πάντα.

.
(Μετάφραση: Στέργιος Ντέρτσας)