Κοινοποιησεις

Είναι το μίσος που με κάνει να αγαπώ
είναι μια καλοκαιρινή ψιχάλα που με νοτίζει
και όσο θα προσπαθώ δεν θα μπορέσω
ποτέ να ακολουθώ ένα χέρι
που με κάνει να αγαπώ
και σιωπηλά στη νύχτα με φροντίζει

γι αυτό κάψε καρδιές σαν να ναι από στάχυ
πάρε τσεκούρι να το βυθίσεις στα τυφλά
και όποιον λάχει
δεν ήρθαμε εδώ για χάρες και πανηγύρια
μα όσο φέγγει η φωτιά εμείς θα ονειρευόμαστε
γεμάτα τα σακίδια

και σε προσμένω σε νοσταλγώ
σαν πειρατής τον πάτο
ενός μπουκαλιού γεμάτο
από της λησμονιάς το δάσος

εκεί που κατοικούν οι δαίμονες
μέχρι τον κόσμο κάτω
εκεί που σήμερα θα επισκεφτώ
χωρίς καρδιά , χωρίς ψυχή
ώσπου να ξαναγεννηθώ
και το ίδιο λάθος να κρατώ
σφιχτά στην αγκαλιά μου

έλα και δίωξε την χαρά
μοιράσου εδώ τον πόνο
δώσε πνοή και ζεστασιά
και γεννά τα παιδιά μου

να ξαναρχίσει ο τροχός
να ρέει το ποτάμι
να βαθαίνει ο ωκεανός
και να ψηλώνουν τα βουνά μου.

(ξημερώματα 3/8/18)