Who’s That Knocking at my Door (1967) | Martin Scorsese

Κοινοποιησεις

Με δανεικά, γυρίσματα σε 16 mm κι επαναληπτικά σε 35 mm, αλλαγή τίτλου (η πρώτη προβολή έγινε ως «I Call First») κι επιπρόσθετες σκηνές, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του φιλόδοξου αποφοίτου του New York University’s School of Film έφτασε μέσα από σαράντα κύματα στο Φεστιβάλ του Σικάγο, όπου έκανε αίσθηση με τη φρεσκάδα και την ακατέργαστη ειλικρίνειά της.

Πρόκειται για ένα ασπρόμαυρο ημι-αυτοβιογραφικό δράμα-φόρος τιμής στη γαλλική νουβέλ βαγκ, με τον Χάρβεϊ Καϊτέλ στον ρόλο ενός ερωτικά μπερδεμένου νεαρού σε δοκιμασία ενηλικίωσης.

Η θρησκεία αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο στη ζωή και το έργο του Μάρτιν Σκορσέζε. Τα εναέρια πλάνα των ταινιών του δίνουν πολλές φορές την αίσθηση της «Ματιάς του Θεού»

Πνευματικά ζητήματα και φυσικά γήινες ανησυχίες δεν βρίσκουν επίγεια λύση.

Ο σκηνοθέτης τοποθετεί την κάμερα ψηλά πάνω από τα κεφάλια των ηθοποιών. Ο Jorge Luengo Ruiz καταγράφει αυτές τις στιγμές σε ένα εκπληκτικό video essay το οποίο αποκαλεί απλά, «Martin Scorsese – God’s Point Of View».
Σε διάρκεια έξι λεπτών βλέπουμε όλα εκείνα τα εναέρια πλάνα από τα Taxi Driver, Goodfellas, The Color Of Money, Gangs Of New York και άλλων, υπό την επιβλητική μουσική υπόκρουση του θέματος του Max Richter για το Shutter Island.