Κοινοποιησεις

Πρώτα- πρώτα θα ήθελα να σταθώ στον εύστοχο τίτλο που επέλεξε η συγγραφέας για το βιβλίο της.

“”ΑΝΤΙΟ ΚΟΡΙΤΣΙ”

Δυο λέξεις που δε ξέρεις αν εμπεριέχουν την άρνηση, την κατάφαση, την απογοήτευση, την ελπίδα.
Το κεντρικό πρόσωπο είναι ένα κορίτσι στην εφηβεία και η όλη αφήγηση της ιστορίας γίνεται από την δική της οπτική γωνία.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ηρωίδα της  Κ. Τ.  εστιάζονται στις σχέσεις της με την οικογένεια, τους φίλους, το σχολείο, την κοινωνία αλλά και  τον ίδιο της τον εαυτό.

Η αναζήτηση της ταυτότητας, ο αυτοπροσδιορισμός μέσα σ’ ένα ευρύτερο σύνολο όπως είναι το σχολείο, η αναζήτηση του δρόμου που θα τη βοηθήσει να κατανοήσει και να αποφασίσει για την κοινωνία των ενηλίκων, είναι η αφετηρία ενός ταξιδιού για την έφηβη ηρωίδα.

Η 13χρονη πρωταγωνίστρια, μεγαλωμένη σαν παιδί-θαύμα,  βρίσκεται  ουσιαστικά μέσα σε μια γυάλα , σ’ ένα σύμπαν παγωμένο που φτιάχνει η συγγραφέας , σα το τεχνητό χιόνι που πέφτει στο πλατό του στούντιο, όπου γυρίζεται το σίριαλ στο οποίο η ίδια πρωταγωνιστεί.

Το Κορίτσι θα αντιδράσει.

Διανύοντας το δεύτερο πάνω –κάτω μισό της δεύτερης δεκαετίας της ζωής του, βλέπει να την “εγκαταλείπουν“ όλα όσα μέχρι πρότινος τη συντροφεύανε- οι σκέψεις της,  ο τρόπος  που οι άλλοι τη βλέπανε αλλά κι αυτός με τον οποίο η ίδια   κοιτούσε τους άλλους.
Αν και όσο χρόνο ήταν παιδί, προσπαθούσε να βρει τους κώδικες να ενταχτεί στην κοινωνία, τώρα που είναι στην εφηβεία ζητά , συχνά απεγνωσμένα,  ν’ αναγνωρίσουν οι άλλοι το δικαίωμά της να έχει τη δικιά της γνώμη, τη δική της ταυτότητα  που μπορεί να μην αρέσει στους γονείς, στους καθηγητές , στο περιβάλλον της.
Μ’ άλλα λόγια , η νεαρή ηρωίδα θα επαναστατήσει.
Μια τέτοια επανάσταση είναι φυσικό άλλες φορές να μοιάζει με όνειρο και άλλες με εφιάλτη.

Η Νεφέλη θα το σκάσει από το σπίτι.
Η ανάγκη της να δραπετεύσει από τη “χρυσή “ φυλακή θα την οδηγήσει σε επικίνδυνα  μονοπάτια.
Όλα παίρνουν απροσδόκητη τροπή όταν στο δρόμο της  συναντήσει, το συνομήλικο αγόρι που δεν έχει στον ήλιο μοίρα αλλά και  τον επικίνδυνο κακοποιό που ζητά λύτρα να την απελευθερώσει.
Η ιστορία απαγωγής γίνεται η αφορμή να συναντηθούν δυο διαφορετικοί κόσμοι , να αναρωτηθούν για τις επιλογές της ζωής τους και να αποφασίσουν.

Δυο παράλληλοι “μονόλογοι“ ,της πρωταγωνίστριας που διηγείται στον Φώτη τη “φανταστική“  ζωή της , του μιλάει για γονείς, φίλους, τα γυρίσματα για το σίριαλ και                του αγοριού που σχολιάζει, πολλές φορές σχεδόν βουβά , όσα ακούει , καλούν τους αναγνώστες  να κρίνουν και να πάρουν θέση χωρίς να ταυτιστούν με κάποιον από τους δύο. Εδώ βρίσκεται η σημαντική διαφορά και η αξία του βιβλίου.
Αν η συγγραφέας επεδίωκε την ταύτιση, θα έπεφτε στην παγίδα του διδακτισμού, χρησιμοποιώντας στερεοτυπικά γι’ αυτό το σκοπό, τους θετικούς ήρωες που έπλασε. Αποφεύγει προσεκτικά  το σκόπελο και τους ακυρώνει για να αφήσει ελεύθερο το πεδίο στην πρωταγωνίστρια να βρει τρόπο να βγει στην πραγματική ζωή.

Σ’ ένα άλλο δεύτερο επίπεδο, προσθέστε ότι κάτω από τα “επιφανειακά“ εφηβικά προβλήματα, κρύβεται μια διεισδυτική ματιά στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία που δεν μπορεί ν’ αντισταθεί στην επέλαση του “δήθεν “ και του “φαίνεσθαι“.

Τα πρόσωπα  που επιλέγει η Κ.Τ  για να υπηρετήσουν την αφήγησή της, εντάσσονται όλα αρμονικά στο αφηγηματικό πρόγραμμα της συγγραφέως.
Οι ήρωες του βιβλίου δεν είναι κάποια  παιδιά.
Είναι παιδιά που ζουν την εφηβεία και ξαναφτιάχνουν τον κόσμο από την αρχή.

Αν και πρόκειται για κλασική αφήγηση, ωστόσο η συγγραφέας, δε φοβάται να δοκιμάσει μη γραμμικούς τρόπους απόδοσης της ιστορίας της , μέσα από συνεχείς παλινδρομήσεις στο χρόνο, στις συνειδήσεις, αλλά και στις οπτικές γωνίες.

Εντυπωσιακή πράγματι , η εναλλακτική αφήγηση που μας πληροφορεί για τους χαρακτήρες, την ιδιοσυγκρασία τους, τις συνήθειές τους.

Το κείμενο της Κ.Τ είναι τέτοιας ποιότητας που αποστομώνει και τις δυο πιθανές ενστάσεις: 1) το κοινότοπο εύρημα του “ημερολογίου“ και 2) την έντονη προφορικότητα του ύφους. Στην πρώτη, μπορεί κανείς να αντιτάξει το γεγονός ότι αφήνει ένα περίπου ανοιχτό τέλος,
-πάντως όχι προφανές- και στη δεύτερη αφενός τον ίδιο τον χαρακτήρα του κειμένου, αφετέρου τη γενικότερη αλλαγή του γλωσσικού λογοτεχνικού παραδείγματος στις νεότερες γενιές, που θέλει μια γλώσσα  πιο κοντά στον  καθημερινό προφορικό λόγο.

Το εφηβικό μυθιστόρημα “Αντίο Κορίτσι“ ξεφεύγει απ’ ότι έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε.
Είναι οι χαρακτήρες που κάνουν τη διαφορά, καθώς η συγγραφέας δεν κάνει την περιγραφή μιας κατάστασης .
Η προσεκτική  ματιά και η απόδοση κάθε μικρής και μεγάλης ψυχικής μετάπτωσης , καθώς και η ενδελεχής  ενδοσκόπηση, δίνουν στο μυθιστόρημα χαρακτηριστικά που βρίσκουμε στη λογοτεχνία ενηλίκων.
Ωστόσο, η λογοτεχνία που απευθύνεται στον έφηβο αναγνώστη είναι αυτή που θα τον βοηθήσει να τοποθετήσει τον εαυτό του έναντι του υπόλοιπου κόσμου.
Υπάρχουν λογοτεχνικά κείμενα  που έχουν γραφτεί ειδικά για τις δικές του ανάγκες ή εκφράζουν τις δικές του ανησυχίες και προβληματισμούς.
*Η Ηλέκτρα Γεννατά, θα καθοδηγήσει την Εφηβική Θεατρική  Δήμου Πετρούπολης σε ένα νουάρ πολυφωνικό έργο , συνδυάζοντας απολαυστική εφευρετικότητα και επιδέξια αφήγηση και πηγαίο χιούμορ. Εικόνες ποιητικές εναλλάσσονται με σκηνές της καθημερινότητας και μεγάλες αλήθειες.

Η Κωστούλα Τωμαδάκη είναι αγαπημένη φίλη..