Κοινοποιησεις
 
Το σώμα μου πονάει τόσα χρόνια
εγκλωβισμένο μέσα σε άχαρα θρανία,
σε άψυχα γραφεία
καθηλωμένο στις παγερές οθόνες του υπολογιστή.
Χαμένο μέσα σε λέξεις και σε γράμματα.
Θαμμένο μέσα σε ανούσιες θεωρίες
που βερμπαλίζουν ασύστολα.
Μέσα σε ένα πολιτισμό ασώματο της διανόησης
το σώμα μου βογγάει …
Το σώμα μου στεγανοποιήθηκε
μέσα στα τσιμεντένια οικόπεδα.
Το σώμα μου εμπόρευμα εργοστασίου.
Το σώμα μου κρέας στη μηχανή παραγωγής.
Το σώμα μου ένα δοχείο γέννησης παιδιών.
Το σώμα μου αποθηκευτικό βάζο τραυμάτων.
Κάποτε νόμιζα πως τα σώματα γεννιούνται ελεύθερα.
Τώρα ξέρω πως τα σώματα εκδικούνται.
Το σώμα μου επιτίθεται στο σώμα μου
με ρόπαλα, τσεκούρια και βέλη.
Φωνάζει «Ελευθερία!»
Όχι δεν είναι αυτοάνοσο νόσημα.
Είναι η άνωση του Σώματος.
Η επανάσταση της Σάρκας.
Είναι η επιτακτική ανάγκη επιστροφής
στον Homo Neanderthalensis.
.
(Φωτογραφία: AP)