Κοινοποιησεις

Ο ρατσισμός, λοιπόν, είναι φασισμός.
Και ο φασισμός είναι πρωτογονισμός, ακριβώς γιατί είναι ρατσισμός.

Για ράτσες μιλούν σήμερα μόνο οι ζωολόγοι,
οι κτηνία­τροι και οι κρετίνοι.
Κάθε «εθνικόφρων» λοιπόν κρύβει μέσα του ένα φασίστα.
Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυ­χαίο που τα φασιστικά καθεστώτα
στηρίχτηκαν στους «εθνικόφρονες».

Ούτε είναι τυχαίο ακόμα, που η εθνικοφροσύνη έχει
την τάση να πυκνώνει όσο προχωρού­με προς τα δεξιά
του πολιτικού φάσματος.
Από δω και η λογικότατη άποψη, πως η κουταμάρα
πολώνεται προς τα δεξιά –
χωρίς, δυστυχώς, να είναι αποκλειστικό της προνόμιο.
Διότι υπάρχει και μια… αριστερή κουταμάρα.
Αλλά τουλάχιστον αυτή δεν έχει την… αιματολο­γική καθαρότητα
της δεξιάς κουταμάρας, που είναι πολύ πιο εκνευριστική και,
φυσικά, πολύ πιο επικίνδυ­νη.
(Ανάμεσα σε δύο ηλίθιους θα διάλεγα τον αριστερό
ηλίθιο απ’ τον οποίο κινδυνεύω λιγότερο,
παρότι η ηλιθιότητα καθαυτή είναι έτσι κι αλλιώς επικίνδυνη.
Και για να μη δημιουργηθούν παρανοήσεις,
πρέπει να τονίσουμε πως η ηλιθιότητα είναι ιδιότητα
υπαρξιακή και υπερκομματική.
Κι αλίμονο στον έξυπνο αριστερό που θα συγκρουστεί
με βλάκα αριστερό.
Είναι από χέρι χαμένος, γιατί η βλακεία έχει τη δύναμη
να μετακινεί όρη, όπως ακριβώς και η πίστη).