Κοινοποιησεις
 
 
Πες στους μνηστήρες σου
να μη μαρσάρουν.
Να μην ανάβουν τσιγάρα
γιατί βλέπω τις καύτρες τους.
Να μη χύνονται στα σκαλιά
να μη χτυπούν το κουδούνι σου.
 
Aν τους ανοίξεις,
να προσέχουν, πες τους,
μη βρεθούν στην πίσω αυλή.
 
Τους μυρίζω, πες τους.
Τα δερμάτινα μπουφάν,
τις σκόνες και τα δώρα τους.
Τις κολώνιες τους μυρίζω,
τα πόδια τους, τ’αχαμνά τους.
 
Και πες τους, σε παρακαλώ,
να μη με καλοπιάνουν.
Γιατί μπορεί να ζω
σε σώμα σκύλου
αλλά σ’αγαπάω,
γαμώ τη φύση μου.
 
Και δαγκώνω
 
(το ποίημα είναι από το “Εντευκτηριο” | δημοσίευση του 2013 | Με την αλλαγή του τίτλου σε “Πόπη” | αποτελεί ποίημα της συλλογής: “Η Επίπεδη Σφαίρα” | Εκδοσεις: Γκοβόστης | 2015).