Κοινοποιησεις

Αιχμάλωτο φως…
Μα δες εκεί στις σχισμές
Πώς δραπετεύει!

Ανυπόμονα 
θροΐζει η καρυδιά.
Οσμή χώματος.

Στο σκεβρό σκαρί
ξεφτίδι το όνομα
σε λήθης ρότα.

Έρημες νότες
ανακινούν τις λέξεις
κι αυτές το δάκρυ.

(Ποιητική συλλογή “Ενόραση” | εκδόσεις Ιωλκός)