Κοινοποιησεις
 
Κατεβαίνω. Υπόγειο. Θεοσκότεινα.
Όχι, λάθος κάνεις, δεν είμαι εδώ για να ξενυχτήσω τους νεκρούς. Ούτε για να συνομιλήσω με φαντάσματα του παρελθόντος. Ήρθα για να γιορτάσω. Οι ζωντανοί με τους ζωντανούς.
Με λένε νύχτα και γεννάω σημάδια στον λαιμό της μέρας, φτιάχνω όνειρα, βουτάω καρφί στον βυθό, σκηνοθετώ τη ζωή μου.
Φοράω ζαρτιέρες, καπνίζω πέντε πακέτα τσιγάρα, βάζω τέρμα το shine on you crazy diamond στο αυτοκίνητο, ανεβάζω πυρετό για πλάκα και τον τρυπάω με μια λυσσασμένη καρφίτσα, χτυπάω το κουδούνι του σπιτιού σου.
Σκύβω στο παράθυρο, σου δίνω το στήθος μου, αφήνω τσίπουρο στο ποτήρι σου και ερωτήσεις στο πιάτο σου, σε χτυπάω τατουάζ στα μάτια.
Με λένε νύχτα και δεν μπαίνω στην Αχερουσία, δεν με τρώει το μαύρο το σκοτάδι, δεν με σκεπάζει το χώμα.
 
Με λένε νύχτα, και να το θυμάσαι.
.
(Cover photo by Yuichi Kobayashi)