“Τζαφάρ”

του Χρήστου Διαμάντη

Κοινοποιησεις

Σήμερα συνέβη ένα περιστατικό κατα την αποβίβαση των επιβατών
στη στάση Ομόνοια που ακόμα το σκέφτομαι
και μοιράζομαι μαζί σας.
Το τραίνο όπου περίμενα στην εν λόγω στάση μόλις είχε φτάσει..
κι άνοιξαν οι πόρτες του.
Μια κυρία μόλις είχε συνειδητοποιήσει βγαίνοντας ότι είχε
χάσει το κινητό της.
Αυτό το καταλάβαμε όλοι στη συνέχεια..
Τότε, αυθόρμητα, γύρισε και με μια αστραπιαία κίνηση έβαλε το
χέρι της στη τσέπη του μπουφάν ενός μετανάστη,
ο οποίος στη διαδρομή στεκόταν σχεδόν πίσω της
(μαζί με πολύ ακόμα κόσμο βέβαια)
Κι άρχισε να του φωνάζει δυνατά “μου έκλεψες το κινητό”,
εις διπλούν.
Ο Άνθρωπος – μετανάστης- σαστισμένος και πριν προλάβει καν να καταλάβει
τί ακριβώς συνέβη και για ποιό λόγο κατηγορείται,
δέχτηκε επίθεση κι από αρκετούς άλλους.. πρόθυμους να τον ενοχοποιήσουν.
Οι σκηνές που εκτιλήχθηκαν μέσα σε δευτερόλεπτα, ήταν κινηματογραφικές.
Φωνές, σπρωξίματα, απειλές…
Και ξαφνικά μια άλλη ωραιότατη ηλικιωμένη κυρία, ως δια μαγείας,
έλυσε την παρεξήγηση κι έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.
Είχε μαζέψει το κινητό της.. εξαγριωμένης κυρίας από το δάπεδο
του τραίνου όπου της είχε πέσει..
“Αφήστε το παλικάρι και ορίστε το κινητό σας κυρία μου,
είπε απαξιωτικά (ή μου φάνηκε;) στην πρώτη κυρία
που χάλασε τον κόσμο.
Κι εσείς.. -απευθυνόμενη στους “υπερασπιστες” της – αφήστε τον ήσυχο.
..Αφήστε μας ήσυχους.”

_________________________________________________________

Σήμερα διαλέξαμε και ξαναβλέπουμε τον “Τζαφάρ” της αγαπημένης μας
Νάνσυ Σπετσιώτη.
Το μπούμ! που έκανε ο “Τζαφάρ” πρίν λίγα χρόνια ακόμα
το θυμόμαστε, θέλουμε δε θέλουμε.
Όπως δε ξεχνάμε και τη δημιουργό του, τη Νάνσυ Σπετσιώτη.
Ένα ονειροπόλο κορίτσι από τη Λάρισα, όπου με τοπικές χορηγίες
ολοκλήρωσε τον δημοφιλή “Τζαφάρ”.
Ναι, πήρε το βραβείο – το βραβείο της ΟΚΛΕ
και εύφημη μνεία στο φεστιβάλ Δράμας το 2011.

Προηγούμενο άρθροΕξαρχείωση | ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΥΡΑΤΗΣ
Επόμενο άρθροFiery road | Thee holy strangers
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.