Κοινοποιησεις

καθώς ο άνεμος ξεσπά πάλι απ’ τη θάλασσα
και η γη αμαυρώνεται από αταξία κι εξεγέρσεις
πρόσεχε την σπάθη της επιλογής,
θυμήσου πως
ό,τι μπορεί να ήταν ευγενές
5 αιώνες
ή ακόμα και 20 χρόνια πριν
είναι τώρα
περισσότερο από ποτέ
χαμένη υπόθεση
η ζωή σου είναι μόνο μια φορά,
η ιστορία είναι γεμάτη ευκαιρίες
για ν’ αποδείξει πόσο ανόητοι είναι οι άνθρωποι.

Πρόσεχε λοιπόν, θα ‘λεγα,
ό, τι μοιάζει ευγενές
κατόρθωμα,
ιδανικό,
ή πράξη,
ζήσε γι’ αυτήν την χώρα ή για την αγάπη ή την τέχνη,
μη μαγεύεσαι από την αίσθηση της στιγμής
ή από μια ομορφιά ή την πολιτική
που θα μαραθούν σαν ένα κομμένο λουλούδι’
απ’ την αγάπη, ναι, μα όχι σαν καθήκον γάμου,
και προφυλάξου απ’ το άσχημο φαί και την πολύ δουλειά’
ζήσε σε μια χώρα, πρέπει,
μα η αγάπη δεν είναι διαταγή
ούτε γυναίκας, ούτε χώρας’
με το πάσο σου’ και να πίνεις όσο χρειάζεται
για να είσαι σε θέση συνέχεια να πίνεις,
γιατί το ποτό είν’ ένας τρόπος ζωής
όπου ο συμμετέχων γυρνάει σε μια νέα ευκαιρία
στη ζωή’ επιπλέον λέω,
ζήσε μόνος όσο το δυνατό’
κάνε παιδιά αν τύχει
μα φρόντισε να μην φορτωθείς
την ανατροφή τους’ μην μπλέκεσαι σε μικροκαυγάδες
με χέρια ή φωνές
εκτός κι αν ο εχθρός σου ζητήσει την ζωή του κορμιού
ή της ψυχής σου’ τότε,
σκότωσε, αν χρειαστεί’ και
όταν έρθει η ώρα να πεθάνεις
μη γίνεις ατομιστής:
σκέψου πως δεν κοστίζει τίποτα
κι όπου κι αν πηγαίνεις:
μήτε ένα σημάδι ντροπής ή αποτυχίας
ή μια λυπητερή επίκληση
καθώς ο άνεμος ξεσπά απ’ τη θάλασσα
κι ο χρόνος κυλάει
ξεπλένοντας τα κόκκαλα σου με απαλή ειρήνη.
.
(Από το βιβλίο: Ανθολογία αμερικάνικης ποίησης |
επιλογή – μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς | Εκδόσεις: Ηριδανός)