Κοινοποιησεις
 
Το να ξεγυμνώνεσαι στο χαρτί
κάποιους τους τρομοκρατεί
κι έτσι πρέπει:
όσο πιο πολλά αποκαλύπτεις
τόσο πιο εκτεθειμένο αφήνεις τον
εαυτό σου
σ’ αυτούς που αυτοαποκαλούνται
“κριτικοί”,
προσβάλλονται τούτοι από τ’ απρο-
κάλυπτα καμώματα των
τρελαμένων.
προτιμάνε η ποίησίς τους να είναι
καλυμμένη
ήπια και
σχεδόν
ανερμήνευτη.
το παιχνίδι τους έχει παραμείνει α-
πρόσβλητο εδώ και
αιώνες.
υπήρξε ανέκαθεν ο ναός των
ξιπασμένων και των
υποκριτών.
το να παραβιάζεις αυτό το άδυτο
είναι γι’ αυτούς κάτι σαν
τον Βιασμό της Παρθένου Μαρίας.
 
και πέρα απ’ αυτό, θα τους κόστιζε
επίσης
τις συζύγους τους
τ’ αυτοκίνητά τους
τις φιλενάδες τους
τις δουλειές τους στο
Πανεπιστήμιο.
οι Ακαδημαικοί έχουν πολλά να
φοβούνται
και θα πολεμήσουν πολύ βρόμικα πριν
πεθάνουν
 
εμείς όμως
είμαστε έτοιμοι από καιρό
 
ερχόμαστε απ’ τα σοκάκια
κι από τα μπαρ κι από τις
φυλακές
δεν μας νοιάζει πως γράφουν
εκείνοι την ποίηση
 
επιμένουμε όμως πως υπάρχουν
κι άλλες φωνές
κι άλλοι τρόποι να δημιουργήσεις
κι άλλοι τρόποι να ζήσεις τη
ζωή
 
και σκοπεύουμε ν’
ακουστούμε, ν’ ακουστούμε, ν’
ακουστούμε
 
σε αυτήν τη μάχη ενάντια στους
Αιώνες του Εγγενούς
Θανάτου
 
ας γίνει γνωστό πως
είμαστε εδώ και πως
σκοπεύουμε να
μείνουμε.
.
(Henry Charles Bukowski: 70 Χρόνια Φαγούρα |
Μετάφραση Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος |
Εκδόσεις ηλέκτρα)