Κοινοποιησεις

 

«πού και πού / κατά τις τρεις το μεσημέρι, /
και στα μισά του δεύτερου / μπουκαλιού /
καταφτάνει ένα ποίημα / και το διαβάζω / κι αμέσως του κολλάω /
μια βρόμικη λέξη – / αθάνατο. // ε, όλοι ξέρουμε πως /
σ΄ αυτόν τον κόσμο / η αθανασία μπορεί να ΄ναι μια
πολύ σύντομη εμπειρία / ή μακροπρόθεσμα: ανύπαρκτη. //
κι όμως είναι ωραίο να παίζεις με / όνειρα / αθανασίας /
κι αφήνω το ποίημα στην άκρη σ΄ ένα / ξεχωριστό σημείο /
και συνεχίζω με τ΄ / άλλα // -για ν΄ ανακαλύψω πάλι το ποίημα /
το πρωί / να το διαβάσω / κι αδίστακτα / /
να το κάνω κομματάκια. // κάθε άλλο / παρά / αθάνατο / τότε / ή
/ τώρα // -μονάχα ένα μεθυσμένο σκουπίδι / μελοδραματικής /
βλακείας».