Κοινοποιησεις
Κατεβαίνω όλους τους πρόστυχους δρόμους
Αγκαλιά μ’ ένα πτώμα πιο ζεστό απ’ τη μοναξιά
Κι όταν γεμίζω μ’ ενοχές και με φόβους
Φιλάω τη σκιά σου ρημαγμένη χαρά
 
Όλες οι πόλεις ρίχνονται μέσ’ τη φωτιά
Καίγονται μέσ’ τα θυμωμένα δάκρυά σου
Κι οι κάτοικοι όλοι λυσσασμένα σκυλιά
Που δεν μ’ αφήνουνε να ‘ρθω απ’ τη μεριά σου
 
Μα εγώ δεν έχω άλλη ελπίδα έξω από σένα
Κι ακολουθώ τη κάθε σου πατημασιά
 
Βουλιάζω στο φως σου
Τσακισμένη χαρά
Με τ’ άγρια φτερά σου ταξιδεύω
Ταξιδεύω μακριά
 
Υπομένω όλους τους κάλπικους πόνους
Συντροφιά μ’ ένα εφιάλτη πιο γλυκό απ’ τη μοναξιά
Κι όταν γεμίζω μ’ ενοχές και με φόβους
Φιλάω τη σκιά σου ρημαγμένη χαρά
 
Όλες οι αλήθειες ρίχνονται μέσ’ τη φωτιά
Καίγονται μέσ’ τα θυμωμένα δάκρυά σου
Κι οι πόρτες όλες κλειδωμένες διπλά
Και δεν μ’ αφήνουνε να ‘ρθω απ’ τη μεριά σου
 
Μα εγώ δεν έχω άλλη ελπίδα έξω από σένα
Κι ακολουθώ τη κάθε σου πατημασιά
 
Βουλιάζω στο φως σου
Τσακισμένη χαρά
Με τ’ άγρια φτερά σου ταξιδεύω
Ταξιδεύω μακριά
 
Όλες οι αλήθειες απρόσιτες χτισμένες όλες οι πόρτες
κ’ οι πόλεις όλες εξόριστες κ’ οι κάτοικοι όλοι απόντες
 
Μα εγώ δεν έχω άλλη ελπίδα έξω από σένα
Κι ακολουθώ τη κάθε σου πατημασιά
Τσακισμένη χαρά