Κοινοποιησεις

ανάμεσα σε μένα και τη χίμαιρά μου
που στη μήτρα της βυθίζομαι
με ευλαβική ασφυξία

ορθώνεται μια πραγματικότητα
χρόνια πεθαμένη
μια εξουθενωμένη απουσία

να σε κλάψω, να σε θάψω

να πάρω την κλίση της πορείας σου
να σε στήσω στην ακτογραμμή
των δακρύων μου
των λουσμένων με οινόπνευμα
να γονατίσω
κερί να σου ανάψω
να ‘ρχομαι στον τάφο σου
να σου λέω πως δεν το ‘θελα
πως αν σταματούσες να με τραμπουκίζεις
θα ‘κανα κάτι να σε σώσω

να σε καταστήσω κοινωνιολογικό φαινόμενο
να ‘ρχονται οι νεκρόφιλοι
και να σου τάζουν γάμο
να πέφτεις θύμα της πλάνης τους εσύ
να φυτρώνεις στη γη
που τη φωνάζουν άβυσσο
να φτύνεις το Θεό στα μούτρα
να μην αντέχεις τον εαυτό σου

κάθε πραγματικότητα θα ‘πρεπε
να πηδάει απ’ το μπαλκόνι