Τρέχεις (στο τέλος του χρόνου)

Bill Nico

Ματώνεις για ένα πείραμα που απέτυχε
Αίμα που βράζει στο κλιμακοστάσιο
μέχρι την έξοδο στους αιώνες
Εκεί που η κόλαση παγωμένη γουργουρίζει
τα σωθικά της
Στις αυλές τα μανταλάκια χορεύουν αχαλίνωτα
τραγούδια του χθες,
της εγκατάληψης στο τέλος του χρόνου
Ποτάμια το σπέρμα των δολοφόνων
κύκλωσε τα ίχνη σου
Δήθεν αιχμάλωτοι παλινδρομούν το μυστικό τους δείπνο
Στις αγέλες μοιράστηκε το επιδόρπιο
Ξημέρωσε η νύχτα που ονειρεύτηκες
Ξύλινοι οι άνθρωποι αναπνέουν •
λες τάχα πως ζουν
και τα σιδερικά καπνίζουν
Φουντάρει η κάπνα απ τις ταράτσες
κι απ τις δεξαμενές που ξύπνησες νεκρός
αρμέγουν τα στοιχειά σου
Παίξτα όλα στο 3 κόκκινο
Ποτέ δεν ξέρεις
Προηγούμενο άρθροΜαζί.
Επόμενο άρθροΤηλεγράφημα
Βασιλης Νικολοπουλος
" Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Αγρίνιο, όπου ζει και περιφέρεται μέχρι σήμερα. Κατ' εξακολούθηση άνθρωπος του μπαρ. Αναπνέει μουσική."