Κοινοποιησεις
 
Όταν φεύγω από σένα
δεν ξέρω τι να κάνω μ’ εμένα.
Κυλάω σαν κέρμα στο πεζοδρόμιο
πετάω σαν σακούλα στον αέρα
τρακάρω την πραγματικότητα.
«Έχεις τραπεί σε σιγή » ξεφωνίζει
μη μου ζητάς να μιλήσω.
Έχει σφηνώσει στο στήθος μου όλο το αλφάβητο.
Ζήτα μου να σε φιλήσω
να σε κατουρήσω
να σε φροντίσω.
Ζήτα μου να σε αγαπήσω
να σε χτυπήσω.
Ζήτα μου την αναπνοή μου.
Σ’ τη χαρίζω.
 
Μη μου ζητάς να μιλήσω.
Αν μιλήσω
ό,τι έχει ως τώρα ειπωθεί θα ξεπέσει.
Θα βγει από το στόμα μου μουσική
ένα σμήνος αγάπης και χιόνι
ίσως κι άλλα που δεν ξέρω.
Σαν κύμα θα σε σηκώσουν
και μαζί θα συντριβείτε στην επόμενη παύση.
Οι λέξεις θα σ’ αλλάξουν.
Θα γίνεις απαλός.
Ένας φάρος εγώ.
Να θαυμάζεις.
Να μικραίνεις.
Μη ζητάς να μιλήσω
είμαι φρικτά καλή στις λέξεις
όταν τελικά τις ορίσω.
 
Εγώ δε ζήτησα τίποτα από σένα.
Μόνο εμένα.
 
(Από τη συλλογή: ΣΒΗΣΕ | Apopeira | 2017)