Κοινοποιησεις
 
Μεγαλώνοντας μαθαίνεις πως οι πληγές δεν κλείνουν,
το να κοιμάσαι αργά δεν σχετίζεται πάντοτε με τη διασκέδαση
και πως κανείς αληθινός έρωτας δεν ξεπερνιέται.
Μαθαίνεις πως όσο σημασία δίνεις στον χρόνο τόσο αυτός θα
σε γερνάει και πως όταν κάτι γίνεται στην ώρα του
ποτέ δεν ήταν προσχεδιασμένο.
Μεγαλώνοντας αρχίζεις να εκτιμάς περισσότερο μια ζεστή αγκαλιά
από ένα παθιασμένο φιλί, ασχέτως με το τι ονειρεύεσαι
πριν κοιμηθείς.
Παρατηρείς τον εαυτό σου και οι στιγμές που σε εκπλήσσει
δεν είναι περισσότερες αυτές που σε κουράζει.
Παρόλο που μεγαλώνοντας το μόνο που δεν θα άλλαζες
είναι οι στιγμές της μοναξιάς σου.
Με τα χρόνια αναγνωρίζεις τις περιορισμένες τελικά δυνάμεις σου,
σε αντίθεση με την επικρατούσα μισαλλοδοξία της εφηβείας,
η οποία σχεδίαζε να αναποδογυρίσει τον πλανήτη.
Εντούτοις αυτή ακριβώς η παραδοχή σε καθιστά πολύ δυνατότερο.
Ακόμα και τώρα το μεγαλύτερο σου όνειρο είναι η ανεξαρτησία
και έτσι αρχίζεις να οργανώνεις την μελλοντική σου μετακόμιση σε
κάποιο βουνό μακριά από την πόλη.
Μεγαλώνοντας οι ιδεολογίες ξεθωριάζουν και μένει μία γλυκόπικρη
γεύση των αναμνήσεων που γέννησαν.
Όπως αυτή που αφήνει η νοσταλγία σου για τα παραμύθια
που σου διάβαζαν παιδί, λίγο πριν κλείσει το φως. ‘
Μεγαλώνοντας, ευτυχώς, οι απορίες δεν μειώνονται.
Ανεξάρτητα από την γνώση που κατέχεις, αλλά όχι τόσο ανεξάρτητα
από εκείνη που δεν κατέχεις.
Ενώ κάποιες από αυτές, παραδόξως, μεγαλώνουν και εκείνες με σένα.
Όπως εκείνη για την ασύλληπτη χωρητικότητα βλακείας ενός
και μόνου κρανίου, γιατί η μάζα έχει τόσο διαφορετικά χαρακτηριστικά
από το άτομο και πότε έρχεται το τέλος που όλα πηγαίνουν καλά.
 
Μεγαλώνοντας διαπιστώνεις πως το νόημα ούτε το βρίσκεις,
ούτε το δίνεις. Ούτε στο δίνουν.
Και είσαι εντάξει με αυτό.
Κάπως έτσι ο άνθρωπος μεγαλώνει.
Ψηλώνοντας.
Προηγούμενο άρθροΕ.Μύρων | Εἶναι αὐστηροὶ οἱ μέλλοντες
Επόμενο άρθροΣάμιουελ Μπέκετ | Συνδεδεμένος
ΝΑΓΙΑ ΞΕΝΑΚΗ
Μεγάλωσα στην επαρχία ,εν πλω, σε ένα νησί. Δεν έχω γεννηθεί ακόμα και δεν είμαι σίγουρη για τον αν έχω πεθάνει ως τώρα. Υπάρχω με την αμφισβήτηση , το δείλι , την μουσική και την ηδονή των λέξεων . Σιχαίνομαι την ομοιομορφία . Είμαι ερωτευμένη με κάθε αντίφαση . Για να σε συμπαθήσω αρκεί να έχεις συναισθήματα διπολικού και την ικανότητα να μπορείς να τα ελέγχεις χωρίς να τα σκοτώνεις . Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ένα τριαντάφυλλο δίπλα σε ένα άδειο μπουκάλι κρασί.