Κοινοποιησεις

Να’ ναι ως να ‘χεις φύγει με τους ανέμους καβάλα…
Στο άτι της σιγής κι όλα να πάεις
Και vα ‘v’ πολλά καράβια, πολλή θάλασσα…
Μεγάλα σύγνεφα πάνω, οι άνθρωποι κι ο Μάης….

Κι’ εντός μου εμένα να βρυχιέται, όλο να τρέμει, βαρύ ένα βαπόρι…
Και κατόπι πάλι εσύ κι ο Μάης κι οι ανέμοι…
Κι έπειτα πάλιν οι ανθρώποι, οι ανθρώποι…

Και να ‘ναι όλα απ’ ό,τι φεύγει, και δε μένει…
Σε μια πόλη ακατοίκητη κι εντός μου ακυβέρνητο…
Όλο να σε πηγαίνει το καράβι έξω απ’ τη τρικυμία τούτου του κόσμου…