Κοινοποιησεις

 

Η σκυθρωπή βροχή λάξεψε τη ματιά της.
Και πίσω
από τα κάγκελα
της σταράτης
σιδερένιας σκέψης των καλωδίων
– το στρώμα. Πάνω
εκεί
των ανερχόμενων αστεριών
ελαφρά πατήσανε τα ποδάρια.
Αλλά το σβή-
σιμο των φαναριών
– γαλαζοαίματοι
εστεμμένοι με το φωταέριο –
πιο οδυνηρό
έκανε για το μάτι
το επιθετικό μπουκέτο με τις πόρνες του
βουλεβάρτου.

Και τρομερό
υψώθηκε ζικζακωτά
το νυχερό γέλιο
από τα καλαμπούρια
– κίτρινα φαρμακερά τριαντάφυλλα.
Πέρ’ από τη βοή
και την τρομάρα
χάρμα ματιών
να στέκεσαι και να κοιτάζεις
τους δούλους
των μαρτυρο-ηρεμο-αδιάφορων
σταυρών –
τα φέρετρα
των οίκων
ανοχής
ριγμένα απ’ την ανατολή σε ανθογυάλι που
φλεγόταν.