Κοινοποιησεις

 

Μέρες τώρα δεν λέει να φύγει
είναι εδώ
είμαι εγώ;
Mια μυρωδιά καμένου
από μνήμης οσμή
ακαθόριστο μείγμα

κι όσο καθαρίζω
βάζω αιθέριες σκέψεις
ανοίγματα διάπλατα
Tο καμένο επίμονο
έρχεται

Αυτή η πηχτή δυσωδία
Ξέρω
η οσμογόνος απογοήτευση
το καμένο λάδι της ζωής

Δώσε μου απ’ την αρχή
μια μέρα
μια φλόγα
να ανάβω καινούργιο φιτίλι.

Προηγούμενο άρθροΑντάρτικη λεβεντιά
Επόμενο άρθροΜια φορά κι έναν παλιόκαιρο
ΜΑΡΙΑ ΣΓΟΥΡΟΥ
Γεννήθηκα , μεγάλωσα και αναπνέω στην Θεσσαλονίκη. Εκεί όπου όλα καταλήγουν στη θάλασσα. Δρόμοι, κτίρια, όνειρα, σκέψεις… Άρχισα να γράφω έτσι, απ’ το πουθενά κι όσο γράφω θέλω να φτάσω κάπου. Μπορεί να επιστρέψω στο πουθενά όμως μέχρι τότε θα έχω ήδη λυτρωθεί. Το 2018 τύπωσα τα ταξίδια μου με τίτλο « Τα πολλά πρόσωπα του Ιανού»/ Εκδόσεις Πηγή