Κοινοποιησεις

To χρονογράφημα για τα αστεία επώνυμα που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από τους κυρίους Τενεκέ, Βάσανο και Κατσούφη και τις κυρίες Γίδα και Κατρουλή. Ο κ. Καφφές που είχε χιούμορ, έψαχνε το καμινέτο..

Επιμέλεια: Κάρυ Γκλεζάκου

Ο ασυμβίβαστος Νικόλαος Θηβαίος, υπήρξε από τους ευφυέστερους νομικούς της χώρας μας, με σπινθηροβόλο πνεύμα και ιστορικοφιλοσοφικές ανησυχίες.
Είχε τη δυνατότητα να τροφοδοτεί τον περίγυρό του με γόνιμους προβληματισμούς και να προκαλεί συζητήσεις.
Με τα άρθρα του, συχνά τροφοδοτούσε τις στήλες των χρονογράφων.
Το ίδιο συνέβη και το 1943, όταν έβαλε σε πραγματικούς μπελάδες το δημοσιογράφο και συγγραφέα Παύλο Παλαιολόγο.
Σε άρθρο του που δημοσίευσε στην «Εφημερίδα των Ελλήνων Νομικών», ο Ν. Θηβαίος αναρωτιόταν τι σημαίνουν τα επώνυμα.
Συμπέραινε δε, μεταξύ άλλων, πως και μόνον το άκουσμα πολλών ονομάτων, ανακαλούσε σ’ όποιους το άκουγαν «κοπρώνες και μιάσματα» ή προκαλούσε γέλια στα χείλη του αναγνώστη ή του ακροατή.

Αυτό ήταν!

«Τσίμπησε» ο Π. Παλαιολόγος κι έσπευσε να γράψει το καθημερινό χρονογράφημά του, υποστηρίζοντας πως διατηρούσε ένα μακρύ κατάλογο ονομάτων τόσο τολμηρών που δεν μπορούσε να τα δώσει προς δημοσίευση. Περιορίστηκε δε, ν’ αναφερθεί σε επώνυμα κακόηχα, άκομψα, θλιβερά ή αηδιαστικά ή σε επώνυμα που έδιναν ιδιότητες που δεν είχαν οι κάτοχοί τους ή εάν τις είχαν, δεν ήθελαν κάποιος να τους τις θυμίζει.
Ε, έφτανε ο καημός σε όποιον λεγόταν Άσοφος, Κακίας, Καμπούρης, Κουφός, Τραυλός, Κοντομίχαλος, Αγέλαστος, Βάσανος, Κατσούφης, Μαύρος, Κλεφτογιάννης.
Ήταν ανάγκη να τους το θυμίζουν;
Αυτά έγραφε ο Παλαιολόγος, ο οποίος είχε εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι  κάποιος είχε φύγει από τη ζωή στον Βόλο όπου πέρασε τη ζωή του και, «λερωμένος» με την ονομαστική αυτή ακαθαρσία, παραδόθηκε στην αιωνιότητα.
Επίσης, ότι κάποια επίθετα όπως Τουρκοβασίλης, Φράγκος, Ολλανδέζος, Αρμένης, Αρβανίτης κ.ά. παρέπεμπαν σε τόπους καταγωγής.
Ακόμη, επώνυμα που διέστρεφαν την επαγγελματική ιδιότητα του φέροντος, όπως ο δημοσιογράφος Βουτυράς, οι δικηγόροι Λαδάς και Τσουκαλάς, ο αλευράς που λεγόταν Τσαγγάρης και ο Τσαγγάρης που διηύθυνε το Πρακτορείο Εφημερίδων.
Πιθανολογούσε δε, το παράδοξο να παραμερίζεται ο κ. Νερουλός και επικεφαλής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας να μπαίνει ο Φωτιάς, αντί του Καμμένου που τον καταλάμβανε το όριο ηλικίας.
Αναφερόμενος σε πραγματικά πρόσωπα των ημερών του, έγραφε πως βρέθηκε Μητροπολίτης με μισή ντουζίνα παιδιά, Αρχιμανδρίτης με χαρτοπαικτικές λέσχες, Καλόγηροι με καμπαρέ, Παππάδες με την μπλούζα χειρουργού και Διάκοι που κυβερνούσαν Εκκλησία και Πολιτεία.

Ως άκομψα, κατέγραφε τα επώνυμα Καραμπατζάκογλου, Ακτσηογλούς, Καραμπαρμπούνης, Αλογογιάννης και Χατζημπερμπάντης, ενώ δεν παρέλειψε να σχολιάσει τους εργολάβους κηδειών Ζώη και Χάρο, τον δικηγόρο Ψευδό, τον τενόρο Λαπά ή τις κυρίες Γίδα, Κατρουλή, Τσίκνα κ.ά.
Υπήρχαν βέβαια και τα επώνυμα που ταίριαζαν.

Ο ανθοπώλης Φλεριανός, ο ζαχαροπλάστης Ζαχαράτος, ο ιδιοκτήτης Σχολής Στενογραφίας Μελέτης και Ξένων Γλωσσών Δασκαλάκης, ο πουκαμισάς Κολλάρος, ο δικηγόρος Δικαίος, ο αρωματοπώλης Ανθομελίδης, ο Γλυφαδιώτης φούρναρης Φουρναράκης , ο οινοπώλης Ξυδιάς, ο κουρέας Κτενάς και ο ράφτης Τσόχας. Ακόμη, ο εστιάτορας Φασούλης, ο υποδηματοποιός Παππουτσής, ο ελαιοπώλης Λιόφαγος, ο ράφτης Καλοφορίδης και ο συμβολαιογράφος Δικαιοφύλαξ.

«Βαρέθηκα ν’ ανοίγω επιστολές».

Ο Παλαιολόγος, συντασσόταν εμμέσως με την άποψη Θηβαίου πως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είχε επιβληθεί «νομοθετικώς εις τους πολίτας η αλλαγή ονομάτων μεμιασμένων, γελοίων ή εν προφανεί δυσαρμονίαν προς την ανθρωπίνην αξιοπρέπειαν».

Τι το ήθελε να ασχοληθεί με τα επώνυμα ο Παλαιολόγος;
Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε.
Οι αντιδράσεις ήταν σφοδρές και οι επιστολές που έλαβε ακόμη περισσότερες.
«Από την αποφράδα εκείνη ημέρα, βαρέθηκα να ανοίγω επιστολές», εξομολογήθηκε ο έμπειρος δημοσιογράφος, προσθέτοντας ότι «του Έλληνος ο τράχηλος αστεία δεν υπομένει».

Οργισμένος ο Καραμπατζάκογλου, του έγραψε πως μέχρι ύστατης πνοής θα επιμείνει να φέρει το τιμημένο επώνυμό του που θύμιζε την αλησμόνητη Ασία, ενώ μέχρι τη στερνή του άχνα, επέμενε ότι θα φέρει το επώνυμό του και ο λόγιος, Τενεκές.
Βέβαια, υπήρξαν κι εκείνοι που είδαν το θέμα με ψυχραιμία και χιούμορ.
Στους πρώτους, ανήκε ο φιλόλογος Μιχαήλ Μιχαηλίδης Νουάρος, ο οποίος ανέλυσε την προέλευση των ελληνικών επωνύμων.
Ανάμεσα στους δεύτερους, ήταν κι ένας υπάλληλος τραπέζης που έλαβε φορτωτική στα ονόματα Μπρίκα και Καφφέ κι αναζητούσε το καμινέτο του..
Το χιούμορ  και αυτοσαρκασμός  πάντα έσωζαν την κατάσταση..

Όσο κι αν η ζωή σε έχει αδικήσει, σκέψου ότι υπάρχει παίχτης στο σαρβάιβο την σήμερον ημέραν- που λέγεται Σώζων Παλαίστρος Χάρος και είναι προπονητής χόκεϊ επι χόρτου. Μια χαρούλα είσαι, μη μιλάς καθόλου..”

Προηγούμενο άρθροΠες μου κάτι αισιόδοξο
Επόμενο άρθροΜια φάμπρικα (ΒΙΝΤΕΟ) που κατασκευάζει λαστιχένιες κούκλες στο Middlesex της Αγγλίας το 1957
ΚΑΡΥ ΓΚΛΕΖΑΚΟΥ
Είμαι δημοσιογράφος από πάντα. Και θα παραμείνω μέχρι τελευταίας πνοής. Εντάξει έκανα σύνταξη κι εκφώνηση δελτίων ειδήσεων σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, έκανα την αρχισυντάκτρια και τη ρεπόρτερ, έκανα τη διευθύντρια και μ' επιτυχία αλλά τι τα θες μάνα μου, ούτε λεφτά έβγαλα ούτε γκόμενο πρόλαβα να καπαρώσω.. Το να γράφω ήταν ψυχανάλυση, τρόπος διαφυγής από τον κόσμο του "αλλού ντ' αλλού" . Απεχθάνομαι τα πρέπει και τους κανόνες, αγανακτώ με τους ατσαλάκωτους ανθρώπους, τους φλύαρους, με μακιγιαρισμένες συμπεριφορές και ζωές. Έχω ψύχωση με τα σκυλιά κι ενίοτε είμαι κυκλοθυμική. Αλήθεια είναι, ότι πραγματικά δυνατός είναι αυτός που παραδέχεται τις αδυναμίες του. Το σημαντικότερο προσόν είναι να διαφέρεις από την μάζα, χωρίς όμως να την περιφρονείς.. Το' χεις;