Κοινοποιησεις

Έσπαγα το κορμί σου σα ζαχαροκάλαμο
σε κάθε κόμπο κάθε άρθρωση
ρουφώντας από τις ρωγμές χυμό.
Κι εσύ διαρκώς αναδυόσουν πιο ακέρια
με σκέπαζες με την πολύβουη φυλλωσιά σου
την αρμυρή δροσιά της θαλασσινής σου νύχτας
και με ταξίδευες όλο το δρόμο
από το αγρίμι ώς τον άνθρωπο.

(Από την ποιητική συλλογή: Θάλασσα επαγγελίας |
Ποιήματα ΙΙΙ: 1959-1973 | Εκδόσεις: Κέδρος)