Κοινοποιησεις

Τίποτα δεν είναι δώρο, όλα βασίζονται στο δάνειο.
Πνίγομαι στα χρέη ώς τ’ αυτιά μου.
Θα πρέπει να πληρώσω για τον εαυτό
μου με τον εαυτό μου,
να παραιτηθώ απ’ τη ζωή μου για τη 
ζωή μου.

Να πώς έχουν κανονίσει τη συμφωνία:
μπορώ να επανακτήσω την καρδιά,
το συκώτι επίσης
και το κάθε μου δάχτυλο στο χέρι και στο πόδι.

Πολύ αργά για να ακυρώσω τους όρους,
τα χρέη μου θα ξεπληρωθούν
και θα με γδύσουν απ’ το δέρμα μου
ή, για την ακρίβεια, θα με γδάρουν.

Κυκλοφορώ στον πλανήτη μας
σ’ ένα συνωστισμό από άλλους χρεώστες.
Μερικοί είναι σαμαρωμένοι το φορτίο της εξόφλησης
για τις φτερούγες τους.
Άλλοι, θέλοντας και μη, έχουν να δώσουν λογαριασμό
για το κάθε φύλλο τους.

Κάθε ιστός μέσα μας βρίσκεται στη στήλη της χρέωσης.
Ούτε ένα πλοκάμι ή ένα βλαστάρι
πρόκειται να διατηρηθεί.

Η απογραφή, μ’ άπειρες λεπτομέρειες, υποδηλώνει
ότι θα απομείνουμε όχι μόνο μ’ άδεια χέρια,
αλλά ακόμα και χωρίς χέρια.

Δεν μπορώ να θυμηθώ πού, πότε και γιατί
επέτρεψα σε κάποιον v’ ανοίξει αυτόν το λογαριασμό
στ’ όνομά μου.

Αποκαλούμε τη διαμαρτυρία για όλα αυτά ψυχή.
Και είναι το μόνο κονδύλι που απουσιάζει απ’ τη λίστα.

(Από το βιβλίο ΜΙΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ, εκδ. ΣΟΚΟΛΗ, μτφρ. Βασίλη Καραβίτη)