Κοινοποιησεις

Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει τι είναι Χριστούγεννα;
Γιατί τόσος πανικός;
Γιατί συνάδελφοι, φίλοι και συνεργάτες μου στο Facebook, γράφουν λες και είναι παιδάκια 5 χρονών;
Δέκα ημέρες μέχρι τα Χριστούγεννα, 8 ημέρες, , 6, 5… Με ρώτησαν: τί θα κάνεις τα Χριστούγεννα, πού θα πας, τί θα τρως, γιατί δεν θα βγείς, είσαι ανώμαλη, δεν είσαι ένα με τη μάζα;
Στην πύρα!
Τι είναι τα Χριστούγεννα όμως;
Για έναν οικογενειάρχη είναι δείπνο με τη γυναικούλα του και τα παιδιά του.
Για ένα ζευγάρι είναι ίσως ένα ρομαντικό δείπνο με κεριά και κρασί.
Για έναν εργένη είναι πίτσα, τηλεόραση, φιλαράκια και καμμιά μαλακία στην τηλεόραση, σ’ επανάληψη.
Για έναν νέο, είναι ποτό, ποτό, ποτό, ποτό και μπουζούκια (ξέχασα, δεν έχουμε λεφτά – κι όμως ο Έλληνας θα βγει).
Για εμένα είναι τελείως ασήμαντα και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τα μαγαζιά είναι κλειστά.
Για εσένα;
Μ’ εκνευρίζουν, γιατί πρέπει να μπούμε σε μικρά κουτάκια, να κάνουμε αυτό που πρέπει κάθε Χριστούγεννα, να κάνουμε τη ζωή μας μαύρη και να περιμένουμε τα Χριστούγεννα για να νοιώσουμε κάπως διαφορετικά από τον υπόλοιπο χρόνο (άντε και το Πάσχα που έχουμε τύψεις για τ’ αρνάκι).
Εσείς δλδ. που το τρώτε, γιατί προσωπικά ,απέχω από τέτοιες ζωοθυσίες..
Αυτό είναι κακό πράγμα και δεν το καταλαβαίνουμε.
Άρα.. Κάνε τα Χριστούγεννα δικά σου και δώσε σχήμα όπως εσύ θέλεις.
Ας σταματήσουμε αυτόν τον “χαρούμενο” και καλά πανικό, ας κάνουμε αυτό που στ’ αλήθεια θέλαμε από την εφηβεία και μετά -αλλά λόγω μαζικής οικογενειακής κατακραυγής- αποφύγαμε επιμελώς, ας είμαστε χαρούμενοι άνθρωποι κι όχι υπερκαταναλωτικές μηχανές..
Δωράκια μπορείς να κάνεις και τις υπόλοιπες 364 ημέρες ή μπορείς και όχι..
Εξαρτάται ποιός σ’ έχει υποχρεώσει σώνει και ντέ εφ’ όρου ζωής..!!
Οι τύψεις δεν εξαγοράζονται με δώρα. Ούτε οι ενοχές..
Ας ξεκουραστούμε τουλάχιστον ουσιαστικά, μέσα στις (αδικαιολόγητες για μένα) διακοπές..
Α, ναι! Άντε και καλές γιορτές και καλά “Χριστούγεννα” σε όλους!!!

Προηγούμενο άρθροΕλλειπτική τροχιά..
Επόμενο άρθροΒιβλιοπρόταση
ΚΑΡΥ ΓΚΛΕΖΑΚΟΥ
Είμαι δημοσιογράφος από πάντα. Και θα παραμείνω μέχρι τελευταίας πνοής. Εντάξει έκανα σύνταξη κι εκφώνηση δελτίων ειδήσεων σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, έκανα την αρχισυντάκτρια και τη ρεπόρτερ, έκανα τη διευθύντρια και μ' επιτυχία αλλά τι τα θες μάνα μου, ούτε λεφτά έβγαλα ούτε γκόμενο πρόλαβα να καπαρώσω.. Το να γράφω ήταν ψυχανάλυση, τρόπος διαφυγής από τον κόσμο του "αλλού ντ' αλλού" . Απεχθάνομαι τα πρέπει και τους κανόνες, αγανακτώ με τους ατσαλάκωτους ανθρώπους, τους φλύαρους, με μακιγιαρισμένες συμπεριφορές και ζωές. Έχω ψύχωση με τα σκυλιά κι ενίοτε είμαι κυκλοθυμική. Αλήθεια είναι, ότι πραγματικά δυνατός είναι αυτός που παραδέχεται τις αδυναμίες του. Το σημαντικότερο προσόν είναι να διαφέρεις από την μάζα, χωρίς όμως να την περιφρονείς.. Το' χεις;