Κοινοποιησεις
 
Για να διπλώσω τα ρούχα. Άσχετα με το ποιος ζει
ή ποιος πεθαίνει, εξακολουθώ να είμαι γυναίκα.
Πάντα έχω πολλά να κάνω.
Φέρνω τα μανίκια απ’ το πουκάμισό του
μαζί. Τίποτα δεν μπορεί να διακόψει
αυτή μας την τρυφερότητα. Θα επιστρέψω
στο ποίημα. Θα επιστρέψω στο να είμαι
γυναίκα. Μα για την ώρα
υπάρχει ένα πουκάμισο, ένα τεράστιο πουκάμισο
στα χέρια μου, και κάπου εκεί κοντά ένα μικρό κορίτσι
που στέκεται δίπλα στη μητέρα του
που προσπαθεί να μάθει πώς γίνεται.
 
(Μετάφραση: Αλεξάνδρα Σωτηράκογλου)