Κοινοποιησεις

 

Καθώς το ατσάλι κυλάει στις ράγες
Οι ανάγκες για μια νέα ζωή καθρεφτίζονται
στο παράθυρο του βαγονιού
Ο καιρός που περνάει από την πρώτη μέχρι
την τελευταία μέρα του στρατού
Άλλες φορές τις μαλακώνει
Άλλες τις σκληραίνει
Αν ακούσεις τον κόσμο να μιλάει
για το θέμα του στρατού
Θα σου πει πράγματα όπως διακοπές,
λούφα κι αγγαρείες
Μα αν το ζορίσεις το θέμα λίγο παραπάνω
Θα σου μιλήσουν για ώρες ανίας
Κοιτάγματος σε τοίχο
Αυτοκτονίες σε ρυθμούς εμβατηριου
Διαταραγμένου ύπνου και
Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις
Ποτισμένες με αυτή την ήσυχη αδράνεια
Τώρα που τελείωσα λοιπόν
Κανένας κύκλος δεν έκλεισε
Κανένας κύκλος δεν άνοιξε
Απλά απέκτησα με προσωπική θυσία
έναν λόγο λιγότερο
να μου σπάνε τα αρχίδια από δω και πέρα
Στη ζωή μου πέφτω σε λούπες
Σε πράγματα που νομίζω και σε πράγματα που έτσι είναι
Κι αν σε δω και σου πω ότι έχει γίνει χαμός
ένα οκτάμηνο τώρα στο κεφάλι μου
Θα έχω δίκιο
Αλλά το θέμα είναι ένα
Ότι αύριο πάλι θα πάω για δουλειά