Κοινοποιησεις
 
 
Σαν ο δίσκος να σταμάτησε
εδώ και εκεί, μέσα και σώμα παγωμένα
Ύφασμα αδειανό
να περιφέρεσαι
οι σκέψεις σου να ψάχνουν ένα πάπλωμα σιωπής
όλα στην ευθεία του νεκρού
μα με ένα κεφάλι όλο λέξεις
ασύντακτες, μόνες , κομμένες,
κλεμμένες από κάποια παλιά γιορτή.
 
Να εκλιπαρείς να μπουν σε μία σειρά
να μπουν σε σειρά
να μπουν στη σειρά.
 
Περιμένεις τον χρόνο να πάρει τα τρένα του
Περιμένεις εσένα να πάρεις τα πάνω σου
Η βελόνα να πέσει στον δίσκο
 
Ύφασμα αδειανό
και περιφέρεσαι
Καμιά φορά χάνεσαι μέσα στις λέξεις σου…
Και δεν ξέρεις που να στρέψεις το βλέμμα
ποια αγκαλιά να θυμηθείς για παρηγοριά
Ξεχνάς που ήσουν και τι κρατούσες.
Κι εδώ,
έχει μόνο σκόρπιες λέξεις.
Όλη η παγίδα είναι στην εξήγηση.
Δεν θα την βρεις.
Απλώς δεν είναι εδώ…
Εδώ, έμεινε μια ιστορία
Για το εδώ που λείπει κι για έναν άνθρωπο που ήταν εκεί αλλά σήμερα δεν θυμίζει τίποτα.
Που να πήγε;
Εδώ που λες,
ακόμα κι αν οι λέξεις δεν βρίσκονται
κι αν η μνήμη μου έχει χαθεί
xαμογελώ καμιά φορά,
γιατί μες τις κλωστές του ρούχου μου
αφύλακτη την νόμιζα
μα ευτυχώς δεν ήταν
 
η μυρωδιά….
Προηγούμενο άρθροάτιτλο
Επόμενο άρθροΕλένη Μαυρογονάτου | Sante
ΝΑΓΙΑ ΞΕΝΑΚΗ
Μεγάλωσα στην επαρχία ,εν πλω, σε ένα νησί. Δεν έχω γεννηθεί ακόμα και δεν είμαι σίγουρη για τον αν έχω πεθάνει ως τώρα. Υπάρχω με την αμφισβήτηση , το δείλι , την μουσική και την ηδονή των λέξεων . Σιχαίνομαι την ομοιομορφία . Είμαι ερωτευμένη με κάθε αντίφαση . Για να σε συμπαθήσω αρκεί να έχεις συναισθήματα διπολικού και την ικανότητα να μπορείς να τα ελέγχεις χωρίς να τα σκοτώνεις . Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ένα τριαντάφυλλο δίπλα σε ένα άδειο μπουκάλι κρασί.