Κοινοποιησεις

Δεν είμαι πια το αγαπημένο σου βιβλίο,
ξέρω όμως
πως υπήρξα.

Θα κρατήσω σα σταυρό
τ ’άρωμα  απ’τ’ακροδάχτυλά σου
τις ώρες που με ξεφύλλιζες.

Κι εκείνες τις τσαλακωσιές
που κατά λάθος άφηνες
όταν βιαζόσουν να γυρίσεις σελίδα.

Ακόμα και τον λεκέ από καφέ
στα πρωινά μας τα ξυπνήματα.

Εδώ στη σκόνη,
στη σιωπή,
στα ξεθωριασμένα δικά μας περιεχόμενα.

Ωραία που μυρίζει το χαρτί μας..