Κοινοποιησεις

Επιμέλεια: Κάρυ Γκλεζάκου

Οι κοκκινομάλληδες και με το εντονότατο ταμπεραμέντο  που συνήθως κάνουν τη τρίχα τριχιά, θα πρέπει να ζοριζόντουσαν πάρα πολύ όμως, με όλες αυτές τις απαγορεύσεις  που γαλουχούνται να υιοθετούν με το που γεννιούνται!
Να φανταστείτε, πως το Σαββατοκύριακο του Πάσχα, είναι η μεγαλύτερη γιορτή της καθολικής εκκλησίας και η ιρλανδική νομοθεσία απαγόρευε επί δεκαετίες την κατανάλωση αλκοόλ και ειδικότερα μπύρας, στις παμπ της χώρας την Μεγάλη Παρασκευή, ευνοώντας  όμως τις φιλικές και οικογενειακές συγκεντρώσεις στα σπίτια και, τη μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ  φυσικά από το στοκ που προνοούσαν να υπάρχει..

Αυτό που άλλαξε τα δεδομένα, ήταν απόφαση της Καθολικής Εκκλησίας, να σερβίρονται ποτά στις ιρλανδικές παμπ ΚΑΙ τη Μ. Παρασκευή των Καθολικών..Για παράδειγμα,
Χθες, οι παμπ σέρβιραν αλκοόλ  από τις 10.30 μέχρι τις 00.30 μετά τα μεσάνυχτα.
Άλλες εποχές θα έπεφτε φωτιά να τους κάψει..

Αυτή η ΤΟΣΟ σημαντική  αλλαγή, δείχνει τη χαλάρωση του ελέγχου της καθολικής εκκλησίας , στη ζωή της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας.

Εν τω μεταξύ, συμπίπτει και  με μία χρονική περίοδο υψηλής τουριστικής κίνησης.

Κατά παράδοση, οι ιρλανδικοί δρόμοι, την Μεγάλη Παρασκευή  ήταν γεμάτοι ξένους, που αγνοώντας την απαγόρευση, αναζητούσαν τρόπους και τόπους για να καταναλώσουν μία «πίντα».Ο νόμος για την άρση της απαγόρευσης, πέρασε πέρυσι από το Dail με διακομματική υποστήριξη.

«Πρόκειται για μία πολύ σημαντική αλλαγή.

Το Πάσχα, είναι ένα μακρύ Σαββατοκύριακο με τους τουρίστες να συρρέουν στην Ιρλανδία και πολλούς απ’ αυτούς ν’ αναζητούν τις παγκοσμίου φήμης ιρλανδικές παμπ και να σοκάρονται όταν διαπιστώνουν ότι είναι κλειστές.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ. ΠΟΙΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ;;

Για εμάς, η αναμονή ήταν πολύ μεγάλη», δηλώνει ο Γκίλιαν Ντάλι, Licensed Vintners Association, του Δουβλίνου.

Ο εισηγητής του νομοσχεδίου για την άρση της απαγόρευσης, ο υπουργός Ντέιβιντ Στάντον, το πήγε όμως ένα βήμα πιο μακριά για να επιχειρηματολογήσει υπέρ της άρσης της απαγόρευσης, μιλώντας για τη «δημογραφική αλλαγή και την αυξανόμενη πολυμέρεια του πληθυσμού, που οδηγεί στη μείωση των παραδοσιακών θρησκευτικών πρακτικών» στην Ιρλανδία.

Η άρση της απαγόρευσης, συμπαρέσυρε και την Βόρεια Ιρλανδία, όπου οι παμπ μπορούσαν να σερβίρουν μόνο από τις 17.00 μέχρι τις 23.00 τη Μεγάλη Παρασκευή.

Από σήμερα, θα ακολουθούν το ωράριο της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας.

Μια μικρή νίκη για «τ‘ αδέλφια μας» τους  Ιρλανδούς είναι κι αυτή, έτσι;
Ας μη ξεχνάμε πως κάποια χρόνια ( όχι και πάρα πολλά)πριν, απαγορευόταν και στην Ελλάδα η κατανάλωση αλκοόλ την Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ..

Προηγούμενο άρθροΣτη «Φιλοσοφία του Μπουντουάρ» | Μαρκήσιος Ντε Σαντ
Επόμενο άρθροΨέμαθες;
ΚΑΡΥ ΓΚΛΕΖΑΚΟΥ
Είμαι δημοσιογράφος από πάντα. Και θα παραμείνω μέχρι τελευταίας πνοής. Εντάξει έκανα σύνταξη κι εκφώνηση δελτίων ειδήσεων σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, έκανα την αρχισυντάκτρια και τη ρεπόρτερ, έκανα τη διευθύντρια και μ' επιτυχία αλλά τι τα θες μάνα μου, ούτε λεφτά έβγαλα ούτε γκόμενο πρόλαβα να καπαρώσω.. Το να γράφω ήταν ψυχανάλυση, τρόπος διαφυγής από τον κόσμο του "αλλού ντ' αλλού" . Απεχθάνομαι τα πρέπει και τους κανόνες, αγανακτώ με τους ατσαλάκωτους ανθρώπους, τους φλύαρους, με μακιγιαρισμένες συμπεριφορές και ζωές. Έχω ψύχωση με τα σκυλιά κι ενίοτε είμαι κυκλοθυμική. Αλήθεια είναι, ότι πραγματικά δυνατός είναι αυτός που παραδέχεται τις αδυναμίες του. Το σημαντικότερο προσόν είναι να διαφέρεις από την μάζα, χωρίς όμως να την περιφρονείς.. Το' χεις;