Κοινοποιησεις

Σφίγγει ὁ ὁρίζοντας τὴ Μητρόπολη
Μαῦρες ῥωγμὲς ἐμφανίζονται στὸν γαλανὸ οὐρανὸ
Λεπτοὶ οὐρανομήκεις στρόβιλοι,
σλούρπ! ἀναρροφοῦν τὰ μυαλὰ τῶν ἀνθρώπων.

Λέει στὸν ποιητὴ ἡ γυάλινη γυναίκα:
-«Δὲς τὴν παλλόμενη καρδιά μου
Τὸ αἷμα μου, τὰ οὔρα μου, τὰ κόπρανα
Σὲ τὶ χρησιμεύει ἡ ποίηση λοιπόν;»
Τὸ βλέμμα της ἐξατμίζει μεγάλα κομμάτια πόλης
Ὅ,τι κοιτάζει τὸ ἀφανίζει.

Φθάνοντας στὰ περίχωρα ἡ δίνη τοῦ ὁρίζοντα,
ἐξανεμίζει σώματα, σπίτια, τὴ γῆ
Ὁ ποιητὴς ἀπωθεῖ μὲ τὸ νοῦ τὸν θόλο τ’ οὐρανοῦ
–δημιουργεῖ γιὰ νὰ ζήσουν χῶρο
Στὸ σεληνόφως,
ἕνα νέφος μὲ χίλια χέρια λάμνει ἐσπευσμένως.

Προηγούμενο άρθροAddicted…
Επόμενο άρθροτρεις και είκοσι πέντε προ μεσημβρίας
LARRY COOL
Ο Larry ξυπνά ένα πρωί και δεν θυμάται τίποτε. Ούτε καν το όνομά του. Είναι κυριολεκτικά ο Κανένας! Περιπλανώμενος σε μια άγνωστη, ζοφερή μητρόπολη και προσπαθώντας να βρει ποιος είναι και τι του συμβαίνει, ανακαλύπτει μια προηγμένη τεχνολογικά - αλλά και εξαθλιωμένη - κοινωνία η οποία αντιμετωπίζει μια πρωτοφανή απειλή. Τα πράγματα και οι άνθρωποι χάνουν αιφνιδίως το βάρος τους και πετούν στο διάστημα. Για να μην διαλυθούν στο χάος κατασκευάζουν ένα απέραντο δίκτυο ασφαλείας που τους συγκρατεί καλύπτοντας ολόκληρο τον πλανήτη. . .