Κοινοποιησεις

Μίκης Θεοδωράκος.

Σώπα, σώπασαν οι καμπάνες. Έξω παίζουν κραυγές φασιστών με την ενδυμασία φουστανέλα πατριώτη.
Στα ηχεία παίζουν “αριστερόστροφοι φασισμοί” και ζητώ το έθνος.
Τα στεγανά που κατάργησε με τα τραγούδια του τόσα χρόνια κι η ελευθερία που ανάπνεε στο χαρτί του, κλείστηκαν σε μια μικρογραφία συνόρων πάνω στον χάρτη που ορίζει έθνος ελληνικόν.
Ούτε το  ακαταλόγιστο της γεροντικής άνοιας σε σώζει. Θα έπασχε αν ήταν απ’ αυτήν κι ο Μανώλης Γλέζος.
Δεν ξέρω, είναι λυπηρό, το κύκνειο άσμα σου να το συνθέτουν ιαχές χρυσαυγιτών κι ευλογίες Κυρίου.
Το γέρικο γρέζι των φωνητικών χορδών που τα σκεπάσαν τα χρόνια, να ορθώνεται -για όσο μπορεί- σε αλαλάζον πλήθος που καυχιέται για την ελληνική σφραγίδα στην πλάτη μιας πατρίδας.
Ναι, χάσμα γενεών, αλλά είναι κακάσχημο να μιλάει ο Θεοδωράκης και να μην έχει σημασία το μικρό όνομα.

Το χελιδόνι δεν ψαλιδιζει τα πιστεύω του.
Εσύ Μίκη;