Κοινοποιησεις

 

Στο ίδρυμα οι αλήθειες ραγίζουν κόκαλα
Τα μενταγιόν σπάνε τις αλυσίδες ,
επιστρέφουν στην άμμο
Στο ίδρυμα, Πέμπτη,
όλοι περιμένουν τη γύρα τους
Τα πορτραίτα σκαρφαλώνουν τους τοίχους
και κοιτάζουν λοξά απ τις κορφές
Η υγρασία στο φόντο ιδρώνει τις κραυγές
κι εγώ σου γράφω μηνύματα που χάνονται•
ο πυρετός ακυρώνει το  σήμα
Στο ίδρυμα δεν βλέπουμε χρώματα
Ανάβουμε κεριά και αγκαλιαζόμαστε
στρίβοντας το μαχαίρι
Ανακουφίζουμε την καύλα μας με σφηνάκια τοκετού
Στο ίδρυμα απωλέσαμε το είναι μας•
σε λίγο χιονίζει
Στο ίδρυμα περισσεύουν οι πίνακες
Φωτογραφίζονται οι τρόφιμοι με τον Λένον
Ναι, στο ίδρυμα δεν έχουμε τον Θεό μας
Ψαλιδίζουμε τα βλέφαρα
και ότι περίσσεψε απ τις ανοιχτές πληγές  μας
Δεκάρα δεν δίνουμε
αν θα αναγνωριστούμε ως μελλοθάνατοι
Στο ίδρυμα κοιμόμαστε χωρίς ενοχές
Καλπάζουν οι μοίρες άγνωστες προσευχές
Στο ίδρυμα έχουμε ξεχάσει
Εδώ κατοικούν μόνο σώματα