Κοινοποιησεις

Είσαι ένας οχετός που με καταδιώκει
Είσαι ο χειμώνας στην άσχημη εκδοχή του
Είσαι το άρωμα που μπούχτισε το διάβα μου
και το αστείο που κανείς δε γέλασε στο άκουσμα του
Είσαι οι μέρες που δεν άνοιξα ούτε παράθυρο
Είσαι ο πάγος που σφράγισε τις πόρτες
Είσαι το γρέζι στη χορδή που ξεψύχησε
και η μοναξιά που ποτέ δεν τα κατάφερε
Είσαι το δέντρο που τη σκιά του δεν χάρισε
κι εγώ κρατιέμαι από μια σου ρίζα
.
(Από τη συλλογή ποιημάτων: ξύπνα με πριν πεθάνω | Βασίλης Νικολόπουλος)