Κοινοποιησεις

Τι; Το βάρυνα απότομα;
Να πω κάτι πιο ελαφρύ και εύπεπτο ίσως;
Να μιλήσουμε για τις τιμές των ακινήτων;
Να μιλήσουμε για την Μαίρη και τον Άλκη και για το πώς θα πάει η συμβίωσή τους από δω και πέρα;

Να μιλήσουμε καλύτερα για τα τον πιο περίφημο φούρνο της πόλης;
Και το πόσο αφράτα είναι τα σταφιδοψωμάκια εκεί;
‘Άντε, να μιλήσουμε για όλα αυτά..
Πρόσεξε όμως.. Θα μιλήσουμε.. Δε θα συζητήσουμε. .

Ε ναι, δε νομίζω ότι μπορείς να επεκτείνεις και πολύ παραπέρα την κουβέντα αν απλώς θέλεις να μιλήσεις κι όχι να συνδιαλλαγείς.
Να φτάσεις κάπου παρακάτω πέρα από τη σταφίδα.

Και σαφώς, δε λέω, και η σταφίδα υπερτροφή είναι, σού δίνει ενέργεια, όρεξη για ζωή, να τρέξεις, να παραγάγεις, να, να, να, να..

Το πρόβλημα με τη σταφίδα και όλο της το είναι, βρίσκεται στο ότι πολλές φορές το κενό δε καλύπτεται ούτε με 70 κιλά σταφίδα.

Πόση ώρα μπορείς να φλυαρήσεις περί αυτού του καρπού, χωρίς να γλιστρήσεις σε μία ελάχιστα πιο βαθιά διάσταση;
Εκεί που όσες σταφίδες και να φας, παρακάτω δεν πας..

Θέλουν όλοι να πάνε παρακάτω ή παραμέσα;
Δε νομίζω.
Και εκεί είναι η ειδοποιός διαφορά μεταξύ του μιλάω και του συνδιαλέγομαι, του τρώω και του απολαμβάνω, του ακολουθώ τρέχοντας και του βαδίζω ενσυνείδητα, του υπάρχω και του ζω.

Μα καλά, πρέπει το καθετί να το αναλύουμε;
Να το αποδομούμε μέχρι να φτάσουμε στο κάθε μικρομόριο του ανύπαρκτου;

Μα όχι φυσικά, γι’ αυτό και εξ’ αρχής τόνισα ότι συζητάω τη δική μου θεώρηση των πραγμάτων και κατά επέκταση της σταφίδας..

Να, τώρα -ας πούμε- μασουλάω πληκτρολογώντας, κάτι υπέροχες μαύρες και ξανθές σταφίδες καλαματιανές παρακαλώ!
Θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε και για ορισμένα άλλα θεϊκά προϊόντα της εύφορης εκείνης γης, αλλά θα ξημερώσουμε..

Και σ’ αυτό το πλέγμα σκέψης είναι, που πόσες φορές δεν έχεις βρεθεί στην αμήχανη στιγμή να μιλάς χωρίς να συζητάς..

Και τότε είναι που σε θεωρούν φλύαρο.
Θεωρείς ότι είμαι φλύαρη;
Ισχύει.
Σκέφτηκες το γιατί;

Για δύο λόγους.
Διάλεξε όποιον πιστεύεις ότι σου ταιριάζει στην παρούσα χρονική φάση.

Διότι πρώτον, δε θες να επεκτείνω την κουβέντα σε κάτι που θα σε τρομάξει ή θα σου σφίξει τη χαλαρή σου διάθεση.
Το σέβομαι αυτό..

Κι εδώ, μιλάμε παρεμπιπτόντως ,για συναισθηματική ευελιξία.

Βρισκόμαστε, και σε ”κόβω”, το έχεις για βάθος ή για επιφάνεια σήμερα;

Και ανάλογα κινούμαι.

Σέβομαι τη διάθεση και όρεξή σου.

Ο δεύτερος λόγος, είναι γιατί έτσι θέλω να κάνω μαζί σου.
Μέχρι εκεί το πάω.

Δε νομίζω ότι το να εμβαθύνω θα εκτιμηθεί..

Τουναντίον, θα σου χαλάσει την light εικόνα που είχες για μένα.

Και γιατί να χαλιόμαστε μέρα που είναι;

Ας πιούμε το καφεδάκι μας, να πω κανένα αστειάκι να σε/με διασκεδάσω και συνεχίζουμε ο καθένας στη συχνότητά του.

Αν κάνω λάθος, θα είναι υπέρτατη χαρά μου, πίστεψέ με, να με διαψεύσεις ευχάριστα..

Ακούγονται όλα αυτά ίσως λίγο αλαζονικά;
Ότι μήπως εγώ είμαι η βαθιά σκεπτόμενη και εσύ ο επιφανειακός, που σου κόβεται το οξυγόνο στο ελάχιστο βάθος;
Τι κι αν είναι έτσι;

Και πώς ορίζεις το σκεπτόμενο, μπορείς να μου το ορίσεις;
Όχι;
Την πήρες την απάντηση.
Ναι;
Έλα να το συζητήσουμε.

Δε πονάει, μη φοβάσαι.
Και αν πονέσει, ίσως σε γλιτώσει από μελλοντικούς πιο ολικούς πόνους.

Ο πόνος της αναζήτησης, είναι σαν τον πόνο της γέννας.
Έτσι λένε τουλάχιστον.

Αβάσταχτος εκείνη τη στιγμή και στο πιο πριν, αλλά αυτό που σου δίνει, είναι καρπός για μια ζωή.

Και ο καρπός αυτός, θα σου μαθαίνει πράγματα εφ’ όρου ζωής.

Ώπα, μου διέφυγε να προσθέσω σ’ όλο αυτό το υπαρξιακό οικοδόμημα σκέψης, που όροφο- όροφο χτίζεται με τα χρόνια εμπειρίας, ότι όλα αυτά, με την προϋπόθεση ότι θες να μάθεις.

Αν δε θες, σεβαστό.

Η κάθε απόφαση και στάση, έχει το κόστος της.

Δε θες να πληρώσεις για να μάθεις;

Ίσως και πας αδιάβαστος, ίσως και όχι.

Δε μου αρέσει ν’ απειλώ ή να σπέρνω αγχώδη συναισθήματα.
Καλά, μπορεί και να μ’ αρέσει..

Απλώς σε αυτή την περίπτωση, θα πιούμε τα καφεδάκια μας και θα σε από-χαιρετήσω.
Αν αυτό θεωρείς ως αλαζονικό, ίσως θα έπρεπε να επ-αναθεωρήσεις τον ορισμό της αλαζονείας.

Οντολογική πράξη είναι.

Αυτό είναι το “είναι” και το “θέλω” σου, αυτά είναι και τ’ αντίστοιχα δικά μου.
Είμαι σε άλλη συχνότητα.

Και το γεγονός ότι φλυαρώ, είναι ένας τρόπος για να με προσεγγίσεις σε μια πιο εύπεπτη μορφή.

Η φλυαρία βοηθάει την προσέγγιση.

Γεμίζεις τα κενά και έτσι το πέρασμα γίνεται πιο εύκολο να το διαβείς.
Για να μην πέσει ο ένας στα κενά του άλλου, ξέρεις..

Αφού όμως με φτάσεις, εκεί ίσως δεις το όλον κι εκεί ίσως απορήσεις.

Κι εκεί τελικά θα κριθεί αν η σταφίδα γίνει τροφή για πέψη ή για σκέψη.

Και αν γίνει το δεύτερο, τότε ίσως προκύψουν ωραία πράγματα που κανείς από τους δύο,

δε τόλμησε να προβλέψει..

Εις υγείαν λοιπόν της ευχάριστης διάψευσης.

Προηγούμενο άρθροΟ πρόεδρος της Ουγκάντα απαγόρευσε το στοματικό σεξ!!
Επόμενο άρθροΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΤΑ ΕΙΔΗ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΒ!
ΚΑΡΥ ΓΚΛΕΖΑΚΟΥ
Είμαι δημοσιογράφος από πάντα. Και θα παραμείνω μέχρι τελευταίας πνοής. Εντάξει έκανα σύνταξη κι εκφώνηση δελτίων ειδήσεων σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, έκανα την αρχισυντάκτρια και τη ρεπόρτερ, έκανα τη διευθύντρια και μ' επιτυχία αλλά τι τα θες μάνα μου, ούτε λεφτά έβγαλα ούτε γκόμενο πρόλαβα να καπαρώσω.. Το να γράφω ήταν ψυχανάλυση, τρόπος διαφυγής από τον κόσμο του "αλλού ντ' αλλού" . Απεχθάνομαι τα πρέπει και τους κανόνες, αγανακτώ με τους ατσαλάκωτους ανθρώπους, τους φλύαρους, με μακιγιαρισμένες συμπεριφορές και ζωές. Έχω ψύχωση με τα σκυλιά κι ενίοτε είμαι κυκλοθυμική. Αλήθεια είναι, ότι πραγματικά δυνατός είναι αυτός που παραδέχεται τις αδυναμίες του. Το σημαντικότερο προσόν είναι να διαφέρεις από την μάζα, χωρίς όμως να την περιφρονείς.. Το' χεις;