Κοινοποιησεις

Φωτογραφίες: ΜΑΡΙΟΣ ΛΩΛΟΣ

Στον καιρό του αλλόκοτου φόβου, που τραγουδάγανε οι προηγούμενοι για να συνεχίσουν να γιουχάρουν το φόβο οι επόμενοι.

Ένα από τα ζωτικότερα liveάδικα, μας χαρίσανε κι χθές εκείνοι που βροντοφωνάζουν με ρίμες ταξικές ότι τ’ αφεντικά και δούλοι, θέλουν πολύ ακόμα για να εξομοιωθούν σε σκατά ούλοι.

Ρίξαν στο μούλτι, γκάϊντες, λαούτα, παραδοσιακές βοσκές, ορμητικές βουτιές στη θάλασσα της Μεσογείου, συνεχιστές των ποιητών που δεν τους κατακρεούργησε το σύστημα, κρατούν μόνο ένα στίχο που ‘ναι κοφτερός κι ύστερα σε κάθε συναυλία τους παλεύουν.

Κι εκείνη την αέναη ρήση της που δε θα σβήσει ποτέ, κρατούν, όσα συνεργεία στυγερής καθαριότητας και να βάλει ο δήμος να καθαρίσουν τα γκράφιτι από τους τοίχους,

πως

‘’στο μυαλό είναι ο στόχος’’.

Είναι ευτυχία αλλιώτικη ν’ αφυπνίζεσαι και να στυλώνεσαι ορθός, με αλήθεια κι έντιμο θυμό να τραγουδάς, ν’ ανοίγεις και κάνα βιβλίο για να διαβάσεις και να δεις, σ’ όσα αισθάνθηκες χαζός στο live και δεν ήξερες, τους στίχους τους, που σε «ξεσηκώνουν για ξεσηκωμό», ρίχνοντας ευγενή κατάρα ψόφου στον καναπέ σου.

Γεμίσαμε από συναυλίες με καθημαγμένα ερωτικά ρεφρέν, αδελφέ,

‘’φτάνει παιδιά τον εξαντλήσατε τον έρωτα, αλλού οι άνθρωποι πεινάνε τι να πω;’’