Solyaris | Andrei Tarkovsky

Κοινοποιησεις

Ο ψυχολόγος Δρ. Κέλβιν καταφτάνει στον ερευνητικό σταθμό που βρίσκεται σε χαμηλή τροχιά γύρω από τον πλανήτη Σολάρις.

Εκεί θα συναντήσει τον παλίο γνώριμό του καθηγητή Γκιμπάριαν, μέντορά του από το πανεπιστήμιο, καθώς και τους Σνάουτ και Σαρτόριους.

Ο εξωηλιακός πλανήτης Σολάρις, ένας διαστημικός ωκεανός τυλιγμένος από σύννεφα, είναι στόχος επιστημονικής μελέτης των ανθρώπων της Γης που έχουν εγκαταστήσει έναν διαστημικό σταθμό χωρητικότητας 85 αστροναυτών σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη.

Αν και αρχικά απλά τον παρακολουθούσαν, κάποτε διατύπωσαν την θεωρία, ότι ο πλανήτης αυτός μπορεί να είναι ένα νοήμον εξωγήινο ον τεράστιων διαστάσεων.

Αποφασίζουν λοιπόν να τον ενεργοποιήσουν τρυπώντας τον με ακτίνες φωτός υψηλής ενέργειας.

Ξαφνικά στον διαστημικό σταθμό αρχίζουν να συμβαίνουν περίεργα πράγματα που συνοδεύονται από ανεξήγητες παραισθήσεις του πληρώματος του διαστημικού σταθμού, αναγκάζοντας την γήινη διεύθυνση του διαστημικού σταθμού να λάβει μέτρα για τον τερματισμό του διαστημικού προγράμματος.

Ο Ταρκόφσκι μεγαλουργεί με ονειρικές σκηνές πατώντας στο βιβλίο που έκανε ευρέως γνωστό τον συγγραφέα Στάνισλαβ Λεμ.

Ένα ταξίδι στο δικό μας υποσυνείδητο με ένα αριστούργημα του παγκόσμιου κινηματογράφου και με μια ταινία που αναδεικνύει τον Tarkovsky ως έναν από τους κορυφαίους δημιουργούς του 20ου αιώνα.

Και όπως αναφέρεται φιλοσοφικά και στο φιλμ..:

Ξεκινάμε για το διάστημα έτοιμοι για όλα: για την μοναξιά, για τις κακουχίες, για την εξάντληση και το θάνατο.
Αν και η ταπεινοφροσύνη δεν μας επιτρέπει να το δηλώνουμε, κατά κανόνα έχουμε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας.
Κι όμως, αν το εξετάσουμε πιο προσεκτικά, όλος αυτός ο ενθουσιασμός μας είναι κάλπικος και υποκριτικός.
Δεν θέλουμε να κατακτήσουμε το σύμπαν, θέλουμε να επεκτείνουμε τα σύνορα της Γης μέχρι τα όρια του Σύμπαντος.”