Κοινοποιησεις

 

 

Η ψυχεδέλεια,
κρύβεται σε κάτι λέξεις
– που ανάβλυσε η ψυχή –
κι έσταξε το μελάνι της πένας,
Στη σελίδα 19 και 23
Στο 04:43, στο 05:34…
Στις βόλτες στα πάρκα
Στις βόλτες στο κέντρο
Στις διαδρομές με το τραίνο
μέσα σε καταπράσινα λιβάδια
Στις ώρες του νόστου
Στις ώρες της νόσου
Στα αξημέρωτα βράδια
 
– Στη ματιά του καθρέπτη
και στο φως που τρεμοπάιζε
για να θυμίζει ότι οι συχνότητες πάντα υπάρχουν-.
 
Κρύβεται ακόμα
[Πίσω από αίθουσες θεάτρου
και πάνω στη σκηνή
την ώρα της ατάκας που
σώζει την παράσταση.
Στα καμαρίνια
Στους διαδρόμους
και σ’ εκείνο το κορίτσι που
έπλυνε τα δάχτυλα του
σε τρεχούμενο νερό,
φορώντας δαντέλες που σχημάτιζαν λουλούδια.
Στο άμετρο μέτρο
Σε κάτι 7/8
Σε ένα τυχαίο βαθύ
Στη χορδή που έσπασε
Στο γρέζι της φωνής του]
 
Στη σελίδα 34
και στο άτιτλο ποίημα
τυχαία και πηγαία
Στο κόκκινο
Στο διαφανές
Στους κύκλους κύκλων
– Στο φως που κοίταξα
χωρίς να μου κάψει τα μάτια. –
Στο όνειρο εκείνο που
πεπρωμένο χάραξε.
 
Στα άστρα που χόρευαν ενώ το φεγγάρι θρηνούσε.
 
Η ψυχεδέλεια κρύφτηκε
πίσω απ’ την πόρτα με το πέταλο αλόγου σιγοψυθιριζοντας
“Να προσέχεις”,
και κλείστηκε σε 48 σελίδες
για να ‘χω να θυμάμαι.