Κοινοποιησεις
Με ακούς; 
Στην άκρη του πεζοδρομίου κοντοστέκομαι
και με στίχους ατημέλητους
προετοιμάζομαι για φυγή.
Μη με περιμένεις,
βρίσκομαι στο τέλμα της ζωής.
Κρυώνω αλλά
στην άκρη του πεζοδρομίου
με περιμένεις για να σκεπάσεις τις πληγές της ματαιότητας.
Και εγώ απόμεινα να κοιτώ
δίχως διάθεση για αλλαγή
παρά μόνο για φυγή.
Στη ρέμβη ενός χυδαίου πραγματισμού
αυτοκαταστρέφομαι.
Μήπως, ίσως, μάλλον, γιατί;
Παραδέχομαι ότι αυτοκαταστρέφομαι.
Με ακούς;