Κοινοποιησεις
 
Ακόμα σκέφτομαι τη θάλασσα.
Θέλω να την πιω όλη.
Δροσερή και απέραντη,
μακάρι πάντα να χωράει
και στο δικό μου ποτήρι.
Ζηλεύω τον ήλιο.
Το ξέρεις πως όταν νυχτώνει
βυθίζεται μέσα της;
Κάνει σχήματα και κυκλώματα,
ζωγραφίζει στον ύφαλο,
στην βαθιά πεδιάδα.
Το χέρι σου.
Που όλη μέρα το έκαιγε,
που κράτησε το δικό μου,
το χέρι σου,
που χάλασε τα μαλλιά μου,
που χάιδεψε τα πλευρά μου,
τα άκρα μου.
Το βήμα σου,
που συνοδεύει το δικό μου.
Και δε με νοιάζει ο κόσμος
αν στραβά με χαιρετά
 
κι από υποχρέωση,
δεν μ’ αφορά ο κόσμος
που θα κάνει πως δε μ’ είδε,
η ερημιά και η πολυκοσμία,
όχι και τόσο, δε με νοιάζουν.
Ακόμα σκέφτομαι τη θάλασσα.

.
(Cover photo by C.)