Κοινοποιησεις
[…]
Καμιά φορά, όπως σήμερα,
νιώθω πως είναι Κυριακή
κι είναι Παρασκευή ακόμα,
μα πέφτω πάνω σε κόμμα
και δεν παίρνω ανάσα.
Φοβάμαι μη χαλάσω το κείμενο, ντρέπομαι,
μήπως οι άλλοι με ακούσουν ν’ αναπνέω,
κρατάω την ανάσα μου και πεθαίνω,
που τι πιο φυσιολογικό, από το να αναπνέεις.
[…]