Κοινοποιησεις

Να μπορώ και χώρια σου
να ζήσω, πρέπει.
Να μπορώ και χώρια σου
να ζω.
Μα εγώ καίγομαι και αναμένω
να σε δω
ξανά το απόγευμα
ή το βράδυ.

Να μπορώ και χώρια σου
να ζω, πρέπει και αντέχω.
Όμως μου φαίνεται
ανούσιο, να πειθαρχώ
σε πράγματα που αγαπώ
να με τρελαίνουν.

Κι όπως θα έλεγε η Μυρτώ,
πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό.
Όπως θα έλεγα εγώ, πνίγομαι
με μια φέτα καρπούζι.
Γιατί το μπισκότο στέγνωσε
και η κρέμα δεν έδεσε
και δεν κρατιέμαι να σε δω.
Ξανά και ξανά
και ξαναξανά.
Και κάθε μέρα
η καρδιά μου
το ίδιο χτυπά.

Όπως θα έλεγε ο Πάνος,
“Το καλοκαίρι είσαι εσύ.”
κι ας μην ζεις ξέγνοιαστο καλοκαίρι,
είσαι η δροσιά του αφρού της θάλασσας.