Κοινοποιησεις

Άργησα, να μάθω,
πως οι άνθρωποι αργούν,
να μάθουν πράγματα, που ήδη ξέρουν.
Πως η πληγή,
δεν θα ανοίξει μονάχα μία φορά
και πως στο επόμενο χτύπημα,
δεν είσαι άτρωτος, είσαι σχεδόν εξαντλημένος.

Θα σου χαρίσω τις σελίδες μου,
αν μου χαρίσεις τις στιγμές σου,
τον εαυτό σου, εσένα, ολόκληρο.
Μην κρύβεις αυτά, που ήδη βλέπω.
Θα στα πετάξω στα πόδια,
μπροστά σου, να σπάσουν.
Ότι κι αν είναι, να σπάσει,
δεν φοβάμαι, δεν ντρέπομαι πια.
Ούτε μαζεύομαι,
μην τυχόν και με πουν τρελή.
Έλα σε μένα με χέρια καθαρά,
έχω πληγές που μολύνονται.
Έλα σε μένα εκτεθειμένος,
έλα σε μένα αληθινός,
έλα σε μένα έτοιμος.
Να είσαι σε εγρήγορση,
θα με κρατήσεις με το δεξί,
και θα ζηλέψω το αριστερό.
Απάντησε έγκαιρα,
πες μου αυτό,
που θα σ’ εκθέσει
και μη φτιάχνεσαι.

Μην φτιάξεις κάτι καλό,
δώσ’ μου κάτι αγνό,
δώσ’ μου κάτι δικό σου.