Κοινοποιησεις

Ένα σκίτσο με το πρόσωπο κομμένο στα δύο.
Δίχως μάτια. Δυο σαρκώδη χείλη. Κόκκινα δίχως όνομα.
Κάποιος έχυσε πάνω τους όλο το κόκκινο του κόσμου.
Λεπτές γραμμές να σχηματίζουν τους ώμους και να κόβονται απότομα στους αγκώνες.
Σκιές κάτω από τους ώμους και μια γραμμή να χωρίζει τα στήθη της.
Ένα μωβ φόρεμα, καλύπτει της θηλές της.
Μοιάζει με εκείνο που χε φορέσει ένα αυγουστιάτικο βράδυ και δεν σου άρεσε.
Πέρασε καιρός μέχρι να το λατρέψεις.
Πέρασε καιρός μέχρι να γράψεις χίλιες λέξεις γι’ αυτό. Και άλλες χίλιες. Και άλλες χίλιες. Πέρασε καιρός μέχρι να τη σκιτσάρεις χίλιες φορές.
Και άλλες χίλιες. Και άλλες χίλιες.
Κάθε φορά σταματούσες το σκίτσο λίγο πριν τα μάτια.
Ένα πρόσωπο κομμένο στα δύο.
Βλέπεις ήταν κι εκείνη η ιστορία που σου’ χε διαβάσει ο παππούς σου μικρός.
Μια ιστορία που έγραψε ο κύριος Χ για την γυναίκα της ζωής του.
Μια ιστορία για τον κύριο Χ που πούλησε τη ψυχή του στο διάολο για να του φέρει πίσω το γαμημένο το άρωμα της.
Ο διάολος δεν τον πούλησε και σ’ ένα μπουκάλι φυλάκισε λίγες σταγόνες.
Πήρε για αντάλλαγμα τη ψυχή του λοιπόν και του’ δωσε το μπουκάλι.
Χρησιμοποίησε το με φειδώ, ψιθύρισε στο αυτί του.
Σε κάθε ρουφηξιά ο κύριος Χ καταριόταν τον πλάστη του!
Εκείνον τον καριόλη που του φύσηξε ζωή στα μάτια.
Βλέπεις του’ δωσε μόνο μια ψυχή.
Δεν είχε δεύτερη να παζαρέψει στο διάολο και τα μάτια της.

Προηγούμενο άρθροEternal Sunshine of the Spotless Mind (2004) |H αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού
Επόμενο άρθροΣτό Καφέ πού Συχνάζω | Larry Cool
ΣΠΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μια κουκίδα του χάρτη που κάποιοι είπαν Αιγάλεω. Μια πόλη που ξεκινά από το Α και τελειώνει στο Ω και κάπως έτσι ξετύλιξε το κουβάρι της ζωής μου. Στην αρχή χεβιμεταλάς, μετά από όταν γνώρισα τους Monster Magnet & τον Tom Waits μουσικόφιλος. Σπουδές στο τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε και ένα μεταπτυχιακό στο ίδιο τμήμα στην κατεύθυνση των Πολιτισμικών Σπουδών. Αεκτζής, βρωμόστομος με το σύνδρομο του συλλέκτη που με διακατέχει να περιορίζει τα τετραγωνικά κάθε σπιτιού που έχω μείνει. Βιβλία, δίσκοι, cds, dvds, posters, figures παντού. Δουλειά σε δημοσιογραφικά, αθλητικά και μουσικά sites. Μια συνέντευξη με τον Lemmy μεγάλο παράσημο και μετά Didi Music. Υπεύθυνος επικοινωνίας στο γραφείο τύπου. 4 χρόνια και αμέτρητες συναυλίες και άλλες τόσες αναμνήσεις. Stage Volume 1, Gagarin, Fuzz, Piraeus 117 Academy, TerraVibe. Rockwave Festival: άλλο ένα κομμάτι μεγάλο της ζωής μου. Το 2017 στον Αnt1 Media Lab προσπαθούμε να καταλάβουμε με τους σπουδαστές Ηχοληψίας & Μουσικής Παραγωγής τι είναι άραγε η Μουσική Βιομηχανία. Τελευταίο άφησα αυτό που αγαπώ πιο πολύ: Γράψιμο. Γράφω για όσα έχω ζήσει και όσα θα ήθελα να ζήσω. Γαλέρα, Χίμαιρες, Gazzetta, Sonik, Humba κάποια στιγμή φιλοξένησαν τα λόγια μου. Από τις εκδόσεις Πνοή κυκλοφορεί το πρώτο μου βιβλίο που λέγεται «Ανθρώπων Σκιές» Είμαι ο Σπύρος Σμυρνής και χάρηκα πολύ για την γνωριμία. Ελπίζω και εσείς το ίδιο!