Κοινοποιησεις

Κάθομαι και σε κοιτάω βαριεστημένα με το τσιγάρο στο χέρι, πάλι φλυαρείς για ανούσια πράγματα, πάλι χαλάς την ατμόσφαιρα με λόγια και φωνές.
Δεν με κοιτάς, απλά μιλάς μόνος σου, αποφασίζεις μόνος σου γελάς με αυτά που λες μόνος σου κι εγώ απλά περιμένω να σταματήσεις.
Να πάψεις να βιάζεις την ησυχία μέσα στο κεφάλι μου και απλά να έρθεις να με πάρεις αγκαλιά, να κάτσουμε έτσι, χωρίς να μιλάμε δε χρειάζεται άλλωστε να πούμε και τίποτα.

Σβήνω το τσιγάρο και συνεχίζω να σε κοιτάω χωρίς να ακούω τι μου λες, νοιώθω απλά τη φασαρία που κάνεις μέσα στο κεφάλι μου.
Ουρλιάζω με τη σιωπή μου να με νοιώσεις έλα κοντά μου, πιάσε μου το χέρι και κάτσε έτσι για λίγο, έλα να ακούσουμε μαζί την ηρεμία του σπιτιού.
Άκου την καρδιά μου πως χτυπάει μέσα στην σιωπή του δωματίου και ακολούθησε το ρυθμό της.
Δεν είναι δύσκολο να με νοιώσεις απλά χρειάζεται να σκάσεις!

« Σκάσε και φίλα με..» σου φωνάζω και με κοιτάς σα χαζός,
μετά από λίγο πάλι μιλάς..
Έτσι περνάνε οι έρωτες μωρό μου, έτσι χάνονται με τον καιρό.
Όταν ο ένας δε νοιώθει τον άλλον, όταν δεν καταλαβαίνει τι ζητάει μέσα από τη σιωπή του.
Η φλυαρία σου έγινε ανυπόφορη, κούρασε τη σιωπή μου.
Το φιλί δεν ήρθε ποτέ, η αγκαλιά δε με ζέστανε ποτέ.
Δεν πρόλαβες, μίλαγες…δεν με κατάλαβες που έφυγα, έκανες τόση φασαρία.

Πάω να βρω μια ησυχία που θα με καταλαβαίνει, που θα με παίρνει αγκαλιά με τις ώρες.
Εσύ, όταν κι αν σταματήσεις ποτέ να μιλάς, μη με ψάξεις, μην κλάψεις που χάθηκα γιατί εσύ μ’ έδιωξες πρώτος από δίπλα σου..

Προηγούμενο άρθρο1000MODS τα live τους 23/3 + 24/3 | Πρόταση
Επόμενο άρθροΔεν βλέπω τηλεόραση εδώ και καιρό…
ΤΖΩΡΤΖΙΝΑ ΚΑΡΑΝΤΕΝΙΖΗ
Μεγαλωμένη σε όλη την Ελλάδα με μια ιδιαίτερη αδυναμία στην πρωτεύουσα. Ανήσυχο πνεύμα από μικρή ταλαιπώρησα πολλοί κόσμο ιδιαίτερα τους γονείς μου! Τα καλούπια ποτέ δεν τα καλοδέχτηκα και πολλές φορές έβαλαν φρένο στα όνειρα μου όμως δεν με σταμάτησαν. Το μότο μου για την ζωή ‘’ Όλα γίνονται για κάποιο λόγο’’ ακόμα και τα στραβά, όλα αυτά που μας κάνουν να χάνουμε για λίγο την ελπίδα μας! Ίσως να με χαρακτήριζα ονειροπόλα, χαμένη μέσα σε μια δική μου πλάνη όμως να σου πω κάτι? Είναι τόσο μικρή η ζωή που δεν με απασχολεί….απλά θέλω να ζήσω όσα περισσότερα μπορώ!