Θάψαμε τον άνθρωπο
Μέσα στον άνθρωπο
Κολυμπάμε ο ένας
Μέσα στο γαστρικό μανίκι του άλλου
Ιδιωτική παραλία
Το κάνουμε με κομψότητα
Ο χειμώνας είναι βαρύς
Και τα καλοκαίρια ατελείωτα
Δεν γίνεται αλλιώς
Τα οστά λυγάνε
Διστάζουν
Ο φόβος ταΐζει τους εργάτες του
Κι όπως όλοι οι φοβισμένοι
Είμαστε λιγάκι αναιδείς,

πιστεύουμε στον άνθρωπο

| «Το δόντι που δακρύζει» της Πελαγίας Φυτοπούλου |
Εκδόσεις Ενύπνιο |