Κοινοποιησεις

 

Χρόνια λάξευα το μέλλον
Σκληρό υλικό η ζωή
Περνάει κι ο χρόνος…

Παγκάκι έφτιαξα στον νου,
έτσι που οι σκέψεις προηγούνται της συνείδησης
και δεν μας υπακούνε,
να τις φυσά ο άνεμος
της γνώσης
του εφήμερου

Κι αφού αθώα είναι οι λέξεις
σε χέρια μνήμης
εργαλεία,
αυτή το νοικοκύρεμα φροντίζει
γιατ’ ειν’ βαρύ να τελειώνει πενιχρά η ζωή
και την ευθύνη παίρνει
χατίρι να μας κάνει
με άλλα λόγια ιστορώντας

Προς τί λοιπόν ο έρανος των λέξεων,
φώναξα στη σιωπή
κι αυτή την πλάτη γύρισε
σοφά ίσως αποφεύγοντας,
τη μνήμη να διαψεύσει