Κοινοποιησεις

Μια σουρεάλ μέρα.
Όλα στη τύχη τους.
Το μπρίκι για μένα
θα κάνει το πρώτο άδειασμα
στο φλιτζάνι μου.
Θα χυθεί
δίνοντας προτεραιότητα
στις τύχες και τα γνωμικά’
ιστορίες από τον Κρόνο..

Μια παρανοϊκή μέρα.
Όλα στη θέση τους.
Σε κάποιο γραφείο ο υπάλληλος δε πήγε.
Εξαφάνιση ανυπάκουου.
Στην έξοδο μιλάνε Αγγλικά.
Ανατριχιάζει.
Ναι, θέλει να κερδίσει το χαμένο χρόνο,
Ο περιπτεράς μιλάει αγγλικά στους τουρίστες.

Οι γκόμενες στο μπαρ που άφησα πίσω μου
δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο
στις άστεγες που ξεβράστηκαν εδώ
με την κοιλιά στο στόμα.

Μια γαμημένη μέρα.
Όλα στη φάση τους.
Τα διαδικτυακά μηχανήματα
φτύνουν ευχολόγια
στέρηση
και αποδείξεις στο στερέωμα.
“Οι μπάρες θα κλείνουν σταδιακά”.

Αν μπορείς πέρνα,
είσαι παράνομος.
Ψέμματα.
Είμαι ελεύθερος,
όχι;

Κυνήγησα με την canon
το μοβ μπαλόνι.
Ήταν τζίνι
Βούτηξε στις ράγες
”αυτοχειρεί ” έλεξα.
Τις άγγιξε
και πήρε να ψηλώνει πάλι.

Το στόχευσα.
το κοίταζα μόνο
μα δε το φωτογράφισα.
Συνέχισε να ψηλώνει.
Χάθηκε στον ουρανό…
Ίσως αστέρωσε.

σήμερα

Οι δικαστές χάνουν την πλαστικότητά τους,
αδειάζουν από τους βιοκαταλύτες,
το αίμα τους μαυρίζει
και σιγά μασάει τους μύες.

Ωστόσο, είναι ακατανόητο
που μόνο ο καρδιακός μυς ζει”.
‘’Μάλιστα” ναι,
μπράβο!
Ξαφνικά γελάστηκαν και οι παλμοί..

 

Προηγούμενο άρθροΚατερίνα Αγυιώτη | Τέλος,
Επόμενο άρθροΆρης Βελουχιώτης | Ο ιστορικός λόγος του στη Λαμία στις 22 Οκτώβρη του 1944
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.