Κοινοποιησεις

Θα σηκωθούμε απρόθυμα από το κρεβάτι μας,
θα ρίξουμε νερό στο πρόσωπο μας να ξυπνήσουμε
και θα φτιάξουμε πρωινό για να δουλέψουμε ακόμη μια μέρα.
Όταν ο αέρας φέρει τα αποκαΐδια στην πόρτα μας θα τα
σκουπίσουμε βιαστικά με το φαράσι και θα τα αδειάσουμε στον
κοντινότερο από τους κάδους σκουπιδιών.
Θα ευχαριστήσουμε για λίγο την τύχη μας η το Θεό
στον οποίο κάποιος πιστεύει που δεν πεθάναμε καμμένοι από ασφυξία
αγκαλιασμένοι σφιχτά ο ένας με τον άλλο σε μια παραλία
λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα, περιμένοντας κάποιος να μας
σώσει από τις φλόγες. Θα σκεφτούμε πόσο τυχεροί είμαστε που
το σπίτι μας (αυθαίρετο η μη) δεν έγινε παρανάλωμα, δεν το ισοπέδωσαν οι φλόγες και τα υπάρχοντα μας είναι στην θέση τους. Θα αντιληφθούμε
λοιπόν πως όλα είναι μάταια.
Οι δουλειές το άγχος για αυτές, τα χρήματα, τα ακριβά
και γρήγορα αμάξια και οι μικροσυσκευές που χρυσοπληρώνουμε για να
έχουμε μια άνετη ζωή.
Θα καταλάβουμε πως ήρωες δεν είναι καλοπληρωμένοι αθλητές που κλωτσάνε
μια δερμάτινη μπάλα ή τρέχουν γρήγορα ή πηδάνε εμπόδια κουνώντας
στην απονομή ένα πανί με το σύμβολο της χώρας μας.
Ήρωες είναι όσοι πηδάνε τις φλόγες με μάσκες οξυγόνου και
χωρίς για να σώσουν λίγη ζωή και να χαρίσουν σε
όλους εμάς που παρακολουθούμε αποσβολωμένοι με τα σαγόνια στο πάτωμα
λίγες ανάσες από αυτή μαζί με 1-2 στιγμές ελπίδας.
Σήμερα είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες.
Και δεν πρέπει να είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες.
Το οφείλουμε σε όλους αυτούς που δεν ανασαίνουν πια δίπλα
μας και μετά στους εαυτούς μας.

Προηγούμενο άρθροΕχθρέ μου..
Επόμενο άρθροCrazy Heart (2009)
ΣΠΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μια κουκίδα του χάρτη που κάποιοι είπαν Αιγάλεω. Μια πόλη που ξεκινά από το Α και τελειώνει στο Ω και κάπως έτσι ξετύλιξε το κουβάρι της ζωής μου. Στην αρχή χεβιμεταλάς, μετά από όταν γνώρισα τους Monster Magnet & τον Tom Waits μουσικόφιλος. Σπουδές στο τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε και ένα μεταπτυχιακό στο ίδιο τμήμα στην κατεύθυνση των Πολιτισμικών Σπουδών. Αεκτζής, βρωμόστομος με το σύνδρομο του συλλέκτη που με διακατέχει να περιορίζει τα τετραγωνικά κάθε σπιτιού που έχω μείνει. Βιβλία, δίσκοι, cds, dvds, posters, figures παντού. Δουλειά σε δημοσιογραφικά, αθλητικά και μουσικά sites. Μια συνέντευξη με τον Lemmy μεγάλο παράσημο και μετά Didi Music. Υπεύθυνος επικοινωνίας στο γραφείο τύπου. 4 χρόνια και αμέτρητες συναυλίες και άλλες τόσες αναμνήσεις. Stage Volume 1, Gagarin, Fuzz, Piraeus 117 Academy, TerraVibe. Rockwave Festival: άλλο ένα κομμάτι μεγάλο της ζωής μου. Το 2017 στον Αnt1 Media Lab προσπαθούμε να καταλάβουμε με τους σπουδαστές Ηχοληψίας & Μουσικής Παραγωγής τι είναι άραγε η Μουσική Βιομηχανία. Τελευταίο άφησα αυτό που αγαπώ πιο πολύ: Γράψιμο. Γράφω για όσα έχω ζήσει και όσα θα ήθελα να ζήσω. Γαλέρα, Χίμαιρες, Gazzetta, Sonik, Humba κάποια στιγμή φιλοξένησαν τα λόγια μου. Από τις εκδόσεις Πνοή κυκλοφορεί το πρώτο μου βιβλίο που λέγεται «Ανθρώπων Σκιές» Είμαι ο Σπύρος Σμυρνής και χάρηκα πολύ για την γνωριμία. Ελπίζω και εσείς το ίδιο!